Textiel Biënnale



Twintig internationale kunstenaars tonen beeldende kunst van textiel, die veelal voor het eerst in Nederland is te zien. Beproefde textiele technieken als weven, quilten en borduren, gecombineerd met fotografie, video en digitale technieken leiden tot een hedendaagse beeldtaal. Opvallend is daarbij de grote betrokkenheid van een aantal van hen bij maatschappelijke thema’s: een krachtige boodschap verpakt in zacht textiel. 


Gabriel Dawe vangt licht. Hij maakt voor specifieke ruimtes eenmalige installaties van gekleurd garen. Tussen vloer en plafond spant hij uitwaaierende bundels draden, die doen denken aan gevangen zonnestralen of een stukje van een regenboog.

Astrid Krogh daarentegen jaagt licht door haar weefsels van optische (acrylaat)vezels. De steeds van kleur veranderende lichtbron in combinatie met de lichtdoorlatende draden staan borg voor een dynamisch kunstwerk.
De intense kleur die Martin Fenne niet in olieverf kon bereiken, creëert hij nu met felgekleurd satijnband. Pas bij inzoomen geven zijn ‘Sleepers’ gedeeltelijk hun identiteit prijs. Vanonder een kluwen kleurig beddengoed piept de vage vorm van hun lichaam met hier en daar een uitstekende arm of been tevoorschijn.

‘Soft sculptures’ treden op in de installaties en videoclips en videocollages van Erik Alkema. Ondanks hun zachte uiterlijk verbeelden zij haarscherp het huidige politieke en maatschappelijke klimaat.

Jim Arendt wilde dichter bij de mensen komen die hij schilderde – arme boeren uit het zuiden van de Verenigde Staten – en gebruikt daarvoor nu de kleding, die ze bij uitstek symboliseert, hun versleten denim overalls en spijkerbroeken.



Kristin Sæterdal weeft nog op de traditionele manier op een houten weefgetouw. Haar grote kleden tonen onderwerpen die zijn ontleend aan de populaire cultuur van computergames en science fiction. Het leven is uit haar werk verdwenen; het hoofdmotief is de omgeving waar de beschouwer in wordt gezogen.

Hoewel handwerk de finishing touch blijft, komen in Lia Cook’s werk een veelheid van technieken en onderzoeken samen. Voor haar indringende portretten verweeft zij fotografie, video en digitale technologie met de laatste onderzoekingen op het gebied van de neurologie.

Ook Silja Puranen combineert het digitale met traditioneel handwerk. Gebruikte vintage materialen als bijvoorbeeld doorleefde Perzische tapijten dienen als ondergrond voor fotoprints, die ze intensiveert met verf en borduurwerk. Haar protagonisten – outsiders als kermisfreaks en circusartiesten – tarten het beeld van de perfecte mens op alle fronten.

Rosie James maakt gebruik van de naaimachine om haar levensgrote portretten van forensen te borduren. Gestikt in tekenachtige lijnen op doorzichtige doeken komen zij als een menigte op je af. Voorbijgaan aan passanten is deze keer nu eens niet mogelijk.




De Rijswijk Textiel Biënnale is nog t/m 27 oktober te zien in Museum Rijswijk. Voor meer informatie, bekijk de website.