Now or Never #2



Studenten van de KABK stellen hun werk ten toon in het Gemeentemuseum Den Haag, onder de titel Now or Never #2. Binnen het Gemeentemuseum/GEM is het al lange tijd traditie om regelmatig aandacht te besteden aan jonge kunstenaars die zijn afgestudeerd aan deze academie. Now or Never #2 is een smeltkroes van uiteenlopende artistieke media en een toonbeeld van virtuositeit onder jonge kunstenaars.
 

Aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten (KABK) in Den Haag worden studenten opgeleid tot zelfbewuste, gedreven kunstenaars en ontwerpers. Dat blijkt al bij binnenkomst uit deze expositie. Voordat er tijd is om elk werk individueel te bekijken ontstaat de indruk van enorme variatie. Het is variëteit op elke denkbare manier: abstract en figuratief, kleurrijk en grauw, expressief en subtiel, twee- en driedimensionaal.



De expositie is verdeeld over twee grote zalen, een kleine zaal, de gang ertussen en gaat zelfs buiten het gebouw verder. De eerste ruimte is een sterke prikkeling voor oog en geest, gevormd door de verscheidenheid van de werken. Geen van de werken lijkt ook maar een beetje op een ander. De grote blikvangers zijn de Werkelijkheidsvangers, van Daniel van Straalen, gemaakt van glas en hout. Zij zuigen echter niet alle aandacht naar zich toe, omdat de andere werken van dichterbij aanschouwd moeten worden. Detail en grootsheid komen prachtig samen in deze ruimte.



De uiting van artistiek vermogen wordt aan het einde van de ruimte ingewisseld voor keihard engagement in de vorm van Mugshot, door Raoul de Lange. De slachtoffers van de Arabische Lente staan centraal in het werk, wat niet geschikt is zwakke magen.




Tussen de zalen is een gang, met royaal uitzicht naar buiten. Hier staat Interlokaal, van Lisanne Hoogerwerf. De installatie lijkt ingehouden en stilistisch, maar die eerste indruk verdwijnt snel. Het werk nodigt uit om plaats te nemen op de bank en naar buiten te kijken. Daar staat een caravan, een kunstenaarswoninkje. Het is tijd voor bezinning. De telefoon lijkt puur om artistieke redenen neergezet te zijn. Maar buiten, bij de caravan, hangt het verzoek naar de telefoon te bellen. Hierdoor wordt de wand tussen de buitenwereld en de museumwereld opengebroken. Het is daarom zowel letterlijk als figuurlijk een baanbrekend werk.




In het tussenzaaltje kan de bezoeker genieten van werk wat gemaakt lijkt te zijn voor deze ruimte. De kou van donkere vloer, witte muren en hoge ramen contrasteren prachtig met de warme werken van Lonneke van der Palen.





In de tweede grote zaal wordt de aandacht opgeslokt door een enorme installatie aan het einde van de ruimte. Maar onderweg daar naartoe trekken de andere werken de bezoeker naar zich toe. Deze werken zijn qua kleur en vorm een groter contrast met de omgeving. Daardoor beginnen ze als iets wat in een ooghoek opvalt, maar wat niet te weerstaan is. Zoals de afbeeldingen van Ferenc Molnar. Deze zijn voornamelijk zwart, maar de suggestie dat achter de objecten veel meer te zien is, houdt de aandacht sterk vast.





When Monkey met Banana, van Katinka van Gorkum is verreweg het grootste werk tot nu toe. De installatie werkt zowel als geheel en als losse onderdelen. Het bestaat onder andere uit een video, een draaiend display met een banaan en een apenkostuum. Dierentuindesign en kunst worden gefuseerd tot een bizar maar aangenaam geheel.


De tweede zaal is net zoals de eerste in tweeën gedeeld. Maar waarbij het in de eerste zaal leek te gaan om een bewust vormgegeven entree, geeft de tweede ruimte een andere indruk. Achter When Monkey met Banana staat een soort geabstraheerde leefruimte. De objecten zijn gemaakt door Juliaan Andeweg. De werken zijn erg groot in verhouding met de ruimte, waardoor de bezoeker weinig ruimte heeft om afstand te nemen. Hierdoor nemen de lichtjes en extreem felle kleuren bezit van het hele gezichtsveld. De strakke abstrahering verzacht het effect gelukkig, want zelfs in deze vorm duurt het even voordat men eraan gewend is. Perfect Color to the Second Power of Forever is het kleurrijke slotstuk van de expositie.




Directeur Benno Tempel selecteerde dit jaar achttien talenten die in 2011 of 2012 zijn afgestudeerd. Ieder werk voegt iets toe aan het geheel, wat ondanks de enorme variëteit een vloeiende wandeling door hedendaagse kunst is.

www.gem-online.nl