« vorige | volgende »
Between two lives



Je eigen leven naast dat van een ander leggen doet iedereen wel eens. Het leven van een ander lijkt vaak groener, eenvoudiger of romantischer. Een ander heeft altijd wel iets in zich wat je dolgraag in jezelf zou willen zien, maar eigenlijk past het helemaal niet bij je. Het is geen snijdende jaloezie, maar meer een bewondering of verlangen. Annelou van Griensven maakt een uitgebreid beeldverslag van zo’n levensanalyse in haar boek Between two lives. Wanneer ik dit boek doorblader voel ik dit verlangen tussen de pagina’s naar boven drijven.  

In eerste instantie verdwijn je in het leven van Anneke de Bruijn, een vrouw die leefde van 1919 tot 2006. De foto’s in het boek, die Annelou van Griensven Stilleven noemt, verbeelden een stil en traag leven. Anneke de Bruijn heeft een eigen stoffenwinkel en leeft verder een rustig bestaan in het plaatsje Asten. In de foto’s zie je hoe traag de tijd verloopt in Annekes leven, verandering is schaars, en eenvoud is het sleutelwoord.

Langzaam leer je Anneke de Bruijn kennen, het boek neemt je mee door haar winkel, je staat als ware het echt voor haar deur en struint door haar tuin. Tuinboekjes, kasboeken en eigen geschreven puzzelwoordenboeken, schriftjes die anders gesloten zouden blijven vouwt Annelou voor ons open. Het potige handschrift laat zien dat de boekjes niet voor derden zijn bedoeld, het is nauwelijks leesbaar op sommige momenten, hoewel Anneke zelf er vast geen moeite mee had.


De lezer mag ongegeneerd in de boekenkast van Anneke de Bruijn kijken, Annelou heeft alles in beeld gebracht. Mevrouw de Bruijn hield van geschiedenis, Brabant en muziek, daarnaast las ze ook veel romans. 'De storm steekt op', 'Nederland in oorlogstijd', 'Het dal der beloften'. De verschillende titels volgen elkaar poëtisch op, Annelou categoriseert de boeken voor de lezer en vermeldt het aantal pagina’s en de afmeting. Hiermee creëert Annelou een bepaalde afstand, de opsomming van titels lijkt minder persoonlijk dan de identiteit die een echte boekenkast uitspreekt; waar je naast titels en dikte van de boeken ook de gekleurde kaften, vreemde lettertypes en boekbindingen ziet.

Annelou van Griensven heeft het leven van Anneke de Bruijn plotseling gevonden. De titel van het boek: Between two lives, lijkt te verraden dat Annelou zich in beide levens niet kan aarden, zowel niet in het leven van Anneke als in haar eigen leven. Zoals inbetween jobs een mooi begrip is voor werkloosheid, lijkt Annelou van Griensven in de titel toe te geven dat haar identiteit zoek is. De eerste pagina begint Annelou dan ook met: ‘Ik ben mijn inbox Ik ben vijftien emails vandaag Ik ben a.vangriensven@gmail.com . Ze noemt opvallend veel nieuwe media, Annelou vindt haar identiteit terug in haar spiegelreflex camera en computer, lijkt ze te zeggen. Wat ze zo intrigerend vindt aan het leven van Anneke de Bruijn is dat Anneke zich weinig aantrok van de technische veranderingen, ze was geen fan van de televisie en computer. Een maand lang probeert Annelou te leven als Anneke de Bruijn, teruggetrokken en onbereikbaar. Het leven zonder telefoon, internet en televisie valt haar zwaar. Ze probeert het leven van Anneke als een jas aan te trekken, maar het past haar echt niet, het is een andere persoonlijkheid en een andere tijd. Een leven zonder tablet, telefoon, razendsnel internet en andere technisch gespuis kunnen we ons nauwelijks voorstellen. Het is tegenwoordig bijna een luxe als je onbereikbaar bent, zoals Daan van Roosegaarde stelt in de laatste aflevering van Zomergasten. Onbereikbaar en onafhankelijk zijn, zijn natuurlijk magische woorden die niet makkelijk te definiëren. Deze magie straalt in het leven van Anneke en in het boek van Annelou, waar we fijn even in kunnen verdwijnen.





| | | tag - Annelou van Griensven, Anneke de Bruijn, Between two lives | laat een reactie achter
Plaats een reactie
Je email zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden.
Verplichte velden zijn gemarkeerd *