« vorige | volgende »
De geheimentaal van Cerith Wyn Evans


Cerith Wyn Evans, Look at that picture, how does it appear to you now? Does it seem to be persisting?, 2003


Ik kneep mijn ogen samen tot spleetjes. De langwerpige witte ruimte hing vol met lampen van alle soorten en maten; chique kroonluchters, hippe designlampen en oubollige schemerlampen. Twee dingen hadden ze gemeen: ze waren allen van doorzichtig kristal en ze knipperden schijnbaar willekeurig als wildebrassen aan en uit. Bij elke lamp hoorde een computerscherm waar een tekst op verscheen alsof iemand achter de muur aan het typen was. Ik las de teksten maar kon zo snel geen onderlinge samenhang ontdekken. 'He called me an old cocksucker' (Straight To Hell writers) pal naast 'L’invention du Quotidien' (Michel de Certeau). En 'How to Impove the World' (John Cage) gezellig naast 'The Philosophy of the Boudoir' (Marquis De Sade). Verwarring alom. 

Schijn bedroog mij: de teksten waren hier zorgvuldig bij elkaar gezocht en iemand van de marine zou zo doorhebben dat er aan de pulserende gloeilampen ook niks grilligs was.

De collectie lampen vormen samen namelijk het werk 'Look at that picture, how does it appear to you now? Does it seem to be persisting?' (2003) van de uit Wales afkomstige kunstenaar Cerith Wyn Evans. De lampen zenden naar de bijbehorende schermen een morsecode uit.

Eigenlijk zijn het uitspraken in geheimtaal. Via deze morsecode draagt Evans zijn persoonlijke canon uit. Hij citeert uit de filosofie, literatuur, uit gedichten en uit brieven. Het zijn allemaal woorden van zijn grote idolen. Kunstenaar John Cage, maar ook filosoof Adorno, de schrijver Huysmans en Madame de Lafayette passeren de revue. Met deze serie eigent Evans zich in feite de teksten van zijn helden toe. Hij maakt ze tot zijn eigen kunstwerk. Grappig is dat één van zijn lampen ook in morse verwijst naar een tekst van Samuel Morse, de grote uitvinder van de code. Het was wel duidelijk dat hij niet op het lijstje kon ontbreken.


Met dit project wil Evans de betrekkelijkheid van de taal laten zien. Evans spreekt de taal die onafhankelijk is van haar inhoud. Elk lang of kort moment van licht onthult een letter maar nog geen inhoud. Pas op het moment dat al deze signalen samenkomen op het scherm én een toeschouwer het leest komt de taal tot leven. De kunstenaar (met cinematografische achtergrond!) wil ons met dit werk tevens wijzen op de overeenkomsten met een ander medium: de film. De flikkerende lichten doen denken aan een ouderwetse filmprojector, die van losse beelden achter elkaar een verhaal maakt. De lichtflitsen van Evans doen in feite hetzelfde. De flitsen vormen letters, de letters vormen woorden, de woorden vormen een verhaal. Je zou zelf nog een stapje verder kunnen gaan, en de losse verhalen van de kunstenaars en filosofen samen als het verhaal van Cerith Wyn Evans zien.

Verderop in de tentoonstelling kwam ik in een ruimte die vreemd genoeg het ‘aquarium’ werd genoemd. Hier toonde Evans zijn collectie tropische planten aan met de overigens ook zeer verwarrende naam 'Someting like a picture For Ali' (2005). Het was Evans collectie Tillandsia; planten die bestaan uit gekrulde langwerpige blaadjes die als een ketting aan elkaar groeien. Behalve hele lieve kleine bloemetjes produceert de Tillandsia ook vetten en zuren waar energie uitgehaald kan worden. En daar was de interesse van Evans gewekt. In de tentoonstellingsruimte liet hij een lamp branden op de energie van de plant. Met deze inventieve manier van met energie omgaan lijkt Evans iets te willen zeggen. Hij laat ons met eigen ogen zien hoe één van de meest primaire vormen van natuur, een plant, ons kan voorzien van licht.

Met een vreemd gevoel liep ik het museum uit. Geïrriteerd zicht door alle flikkeringen, verward door alle onderliggende boodschappen en onthutst door alle vragen die daarmee worden gesteld. Welkom in de wondere wereld van geheimtaal van Cerith Wyn Evans.

Dit artikel is eerder gepubliceerd in Mister Motley #12, Licht.


Cerith Wyn Evans, Someting like a picture For Ali, 2005

| | | tag - Cerith Wyn Evans, Look at that picture, how does it appear to you now? Does it seem to be persisting?, Someting like a picture For Ali, Licht | 1 reactie
i | 14 september 2013 00:13

THIS IS MY CUP OF TEA!
Merci
N u g a i k h e t n o g e e n s v e r t r a a g d h e r l e z e n

Plaats een reactie
Je email zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden.
Verplichte velden zijn gemarkeerd *