ARCHIEF

Mister Motley en zijn schaduw

Mister Motley en zijn schaduw
door Hanne Hagenaars


Hoe goed ken je jezelf? Een simpele vraag. “Goed, heel goed, uitstekend”, was mijn antwoord. Tot een klein simpel berichtje in de krant mij aan het twijfelen bracht. Een oude man van 81 jaar vermoordde zijn vrouw enige tijd na hun diamanten bruiloft. ‘Na 51 jaar huwelijk was de mantel der liefde versleten’ stond er in grote letters als kop boven het artikel. De vrouw was invalide en had vanuit haar rolstoel haar man jarenlang het leven zuur gemaakt. En toen, op een dag, had ze hem verteld dat ze bij hem wegging. En opeens knapte er iets. Hij was niet opgelucht maar sloeg haar met een asbak op het hoofd en kneep haar keel dicht tot ze helemaal stil was. Zou ik tot zoiets in staat zijn? Tijdens een etentje een paar maanden later vertelde ik dat ik me zo goed kon voorstellen dat iedereen tot een moord in staat is, mezelf incluis. Verbaasde en verontwaardigde ogen keken me aan. Nee, zij niet.
De onderliggende vraag, of de wereld te verdelen is in goede en slechte mensen of dat iedereen een schaduwzijde heeft, bleef als een onverteerbaar stuk kauwgum op tafel liggen.
Kunstenaars houden zich dikwijls intensief met dit thema bezig en neigen er eerder toe om de donkere kant van het leven te verbeelden dan een optimistische. In de kunst is de schaduwzijde van ieder mens en elke situatie ruim voorhanden: de werkelijkheid wordt goed geobserveerd en in al haar rauwheid weergegeven. Misschien te rauw, te bot, onverdraaglijk bijna.
Het leven in de schaduw kent vele vormen: in de schaduw van een ander (please follow me), het leven zonder zicht in een wereld waarin licht en donker afwezig zijn of middels een dubbelleven. En de maatschappij heeft haar schaduw waarin bijvoorbeeld daklozen, zwervers en illegale mensen verblijven, op de grauwe randen van het ?normale? leven.
Ieder mens heeft in de zon een schaduw. Het leven treitert en zuigt aan ieder mens, eerder dan dat het met gulle hand plezier uitdeelt. Niets is logischer dan dat in dit godvergeten leven je eigen zwarte schaduw je steeds op de hielen zit en slechts met veel hulp van God en ouders en geliefden lukt het de meesten om op het rechte pad te blijven.
Een schaduw is geen bewaarengeltje. Ze is donker en onheilsspellend. Zo?n schaduw plakt aan je, loopt mee, zeurt mee draait mee, en is niet van je af te schudden. Het is je Andere Ik, je donkere, duistere zijde. En zo?n ik kan voor zichzelf beginnen, op het moment dat hij genoeg in de verdrukking is gekomen.
Je schaduw bevat alles wat je eigenlijk niet wilt weten van jezelf.

Lees meer »

datum
trefwoord(en)