Sjaak Langenberg

Sjaak Langenberg (1968, 's Hertogenbosch) vraag zich in Mister Motley af of het mogelijk is om op straat de onzichtbare verbanden tussen
mensen te voorschijn te toveren en komt tot de conclusie dat dit
eigenlijk helemaal niet zo moeilijk is. 'De schaduwstad, de onderwereld, de geheime verwantschap tussen mensen, het onzichtbare systeem dat een stad draaiende houdt, kan zich elk moment openbaren'.

Langenberg zegt dit uit ervaring, want als kunstenaar en schrijver houdt Langenberg zich al geruime tijd met deze vraag bezig. Zijn werkveld zoekt hij in de openbare ruimte en doordat bewoners, gebruikers en bezoekers van deze ruimtes betrokken worden bij de plannen krijgen de projecten vaak een sociale dimensie. Hij lijkt zich
op te werpen als bemiddelaar tussen verschillende werelden. Zo hij liet in 1999 een live-verbinding leggen tussen een middelbare school aula en Schiphol. Schiphol kreeg de mogelijkheid om uit te breiden en de scholieren kregen een mooie kans om de dagelijkse realiteit van strenge docenten en bergen huiswerk even te ontvluchten.

Een ander werk: voor het ministerie van OCW creëert Langenberg voor de ingang een
signaalgever dat het gedrag van passanten lijkt te meten. Zo nu en dan krijg je boodschappen als 'dan maak je maar zin' en 'krijg ik nog een kusje'naar je hoofd geslingerd. De signaalgever is identiek aan de vormgeving van straatmeubilair, zodat de passant niet een kunstwerk, maar een ingreep van een overheidsinstantie vermoedt.
Het ministerie corrigeert geen gedrag, maar zet juist aan het denken door de onverwachte context.

Zelf wil hij Langenberg zijn kunstenaarschap niet beperken tot de rol van de bemiddelaar: 'In tegenstelling tot sommige opdrachtgevers of
politici die cultuur zien als smeermiddel, weet ik nog steeds niet wat het is, 'kunst in de openbare ruimte', laat staan dat ik een formule voor mijn kunstenaarschap heb uitgevonden´. In elke situatie krijgt het begrip en mijn kunstenaarschap een andere betekenis'.


In zijn nieuwst project reageert Langenberg op de doorgedraaide beleveniscultuur. 'Is het nog mogelijk om een authentieke ervaring te creëren in een maatschappij waar televisieprogramma's verwende kijkers trakeren op Extreme Makeovers? Kun je nog een belevenis bedenken die beklijft in een wereld waar de vertreffende trap al ruimschoots is bereikt met toeristen die zich tegen betalingen laten ontvoeren in Jemenen betaalde ruimtereizen voor notoire rijken?' en deze vragen resulteren in een bijzonder project:

DEN HAAG (ANP) 19 juli 2007 – Kunstenaar Sjaak Langenberg heeft inwoners van Den Haag gevraagd om het eerste weekeinde van augustus huis en haard achter te laten en de huissleutel bij hem in te leveren. In ruil daarvoor maakt de ´indringer´ ter plekke een bijzonder verhaal over de woonomgeving van deze mensen. In de woningen van de Hagenaars schrijft de kunstenaar een verhaal waarin hij de dagelijkse
leefomgeving van de afwezige bewoners in een ander perspectief plaatst. Zonder met banken en stoelen te schuiven, wil Langenberg een metamorfose in woorden creëren. Na afloop krijgen de bewoners het
hoofdstuk over hun huis én de sleutel retour.

De hagenaren waren proefkonijnen die Langenberg gratis in konden huren, mocht je zelf interesse hebben in zo'n belevenis is het mogelijk deze tegen betaling boeken via www.pluimen.nl

Meer weten over ander projecten van Sjaak Langenberg? Kijk op zijn site: www.sjaaklangenberg.nl.