Kim Bouvy

'In mijn werk ben ik op zoek naar de mogelijkheden van een andere blik op onze omgeving en op zoek naar de factoren die onze blik bepalen. Daarbij speelt het landschap een belangrijke rol. Wat maakt een landschap aantrekkelijk? En hoe wordt het gerepresenteerd op foto’s? In hoeverre wordt ons geheugen beïnvloed door de
mediabeelden die we van bepaalde plekken kennen in plaats van er zelf ooit lijfelijk aanwezig te zijn geweest? Hoe verandert de functie van een plek? Dit alles is onderwerp van verschillende soorten onderzoeken in mijn fotografie en teksten, waarbij uiteindelijk mijn persoonlijke observaties het vertrekpunt zijn.'
Kim Bouvy (1974, Amsterdam)

Die persoonlijke observaties zijn ook terug te vinden in het boekje ‘Uit-zicht’. ´Een boek wat je niet mag lezen als boek, niet als een bundel verhalen en ook niet als gedichten´, zo vertelt Bouvy in de inleiding. Het kan het beste worden gelezen als een reisgids; 'een tocht van de verbeelding langs dingen om even bij stil te staan of er juist hard aan voorbij te lopen'. Ze helpt de verbeelding een handje door op
elke linkerpagina een foto te zetten en op elke rechterpagina
flarden. Flarden van gesprekken die ze hoorde op straat,
gedachteflarden van haarzelf en flarden citaten van dichters,
schrijvers en denkers. Lopend langs de foto's lijken deze eigenlijk ook wel flarden. Alsof je door het hoofd van Bouvy loopt en zo nu en dan op herinneringen stuit. Waar ze precies thuishoren is niet duidelijk.

Bouvy houdt zich bezig met herinneringen van een landschap. Zo vertrok ze naar Berlijn op zoek naar de littekens van de Muur. De eerste confrontatie met de muur viel nogal tegen. Bouvy zag een armzalig afgebladderd muurtje en vroeg zich af hoe het mogelijk was dat deze muur zoveel mensen in zijn greep hield, maar eenmaal huisgekomen liet de muur haar ook niet meer los. Vele malen reisde ze terug naar Berlijn om te zien hoe het monument stand hield in het Muurloze tijdperk. Ze besloot om de gehele muur te traceren en gewapend met kaart, kompas en
fototoestel liep en fietste ze de hele route. Op zoek naar de
scheidslijn, wat had de muur achtergelaten? De weg langs de muur bleek een bijzondere wandeling. Soms was het authentieke landschap overgenomen door het jachtige leven van de stad met snelwegen en nieuwe woningen, maar ook was er nog braakliggend terrein waar de buren nog een praatje maken als ze de hond uitlaten. ´Voor mijn project probeer ik zoveel mogelijk afstand te nemen. Afstand in de fotografie, door het landschap te fotograferen hoe het er werkelijk bij ligt en niet alleen de suggestieve stukken’ .
Daarbij probeert Bouvy ook afstand te doen van sentiment, de nostalgie en het verongelijkte. ‘Ik vind het essentieel om niet in de val te stappen van de anekdote, het
verhaal te vertellen zoals men het het liefste hoort en al eerder heeft gehoord. Het gaat niet om iets zien wat er niet is, maar om iets dat er al is, te zien.´


Te laten zien wat er al is, dat is niet altijd zo gemakkelijk als het klinkt en soms hebben we een kunstenaar nodig die ons de ogen opent. Bouvy probeert het steeds opnieuw in ‘Uit-zicht’, ‘Niemandsland’ en ook in ‘Phantom City’ waarover je kunt lezen in mister Motley. Ze verzamelt beelden en samen leiden deze tot een groter geheel. Ze begeleidt haar
foto's met tekst, maar wil ons zelf ook nog laten zoeken. Volgens Bouvy hoeft niet alles aan elkaar te worden gepraat en alles even duidelijk worden uitgelegd of voorgekauwd. Bij een zoektocht hoor je af en toe te verdwalen en verkeerde wegen in te slaan, want, zo zegt Bouvy, ´dan zal je op en nieuwe en veel verrassender bestemming eindigen'

www.kimbouvy.com