ARCHIEF

De essentie van Mahal de Man



Voor het eerste interview voor de eindexamenblog reis ik af naar Den Haag. Bij de ingang van de KABK word ik keurig opgewacht door een net doch modieus geklede Mahal de Man (21), die dit jaar aan de Haagse academie afstudeert. Na een korte wandeling door het gebouw neem ik plaats in haar werkruimte en raken we in gesprek over 'de essentie'. 

Waar het Mahal om draait is simpelweg de essentie. Het is daarom niet vreemd dat het bestaan van de mens een thema is dat vaak centraal staat in haar kunst. Dat is immers de essentie van de mens en gaat daarom ook iedereen aan. Dit uitgangspunt is een bron van interesse voor Mahal, maar tegelijkertijd brengt zo’n veelomvattend thema moeilijkheden met zich mee. Hoe geef je zoiets vorm? Toch gaat ze de uitdaging aan, vertelt ze. “Het zijn inderdaad grote thema’s, maar ik denk dat je dat met kunst wel kan aanpakken.”

De uitdaging heeft zich zeker laten zien in het werk dat Mahal de afgelopen jaren heeft geleverd. Het 'bestaan' als thema begon vrij figuratief. Ze schilderde over haar jeugd met vragen als ‘Wie ben ik?’. Ze maakt echter een radicale verandering in haar werk als ze bij haar ‘Universe’ series aankomt, wat voornamelijk bestaat uit blanco vellen die titels dragen zoals ‘God’ en ‘Universe’ of ‘The Smallest and Biggest Thing Man Is Able to Perceive’. Dat moment in haar werk, wanneer Mahals werk thematisch de breedte in gaat, van ‘micro bestaan’ naar ‘macro bestaan’, richt ze zich op wetenschap en het universum. Ik doop dat tot Mahals ‘Big Bang’.


En zoals het universum zich heeft geëvolueerd de laatste paar miljoen miljard jaar, heeft Mahals werk sinds haar Big Bang ook niet stilgestaan. Ze vertelt hoe ze het in het begin moeilijk vond om vorm te geven aan haar ideeën en dat dit ook een aanleiding was voor haar blanco vellen met titelplaatjes. Nu zijn materiaal en vorm ook belangrijk. “Ze geven toch de meerwaarde”, zegt ze. Ook intuïtie en toevalligheden doen hun intrede in haar werkproces, want kunst maken is voor Mahal een onderzoek waarmee ze zichzelf graag verrast.

Haar eindexamenproject is in volle gang, maar nog in proces. Ik zie in haar werkplaats collages en bollen liggen. Ze gebruikt beelden van NASA. “Voor hen is het een eindproduct, maar voor mij zijn ze een middel.” Ze heeft zich volop gericht op de ruimtevaart. Het is een symbool van het boven zichzelf uit willen stijgen van de mens. Ze weet nog niet exact hoe het verder gaat, dit onderzoek. “Het verrast mij ook telkens. Ik probeer steeds verder te gaan, dat doen we ook in de ruimtevaart. Ontdekken, kijken waar we onze grenzen kunnen neerzetten. Het niet accepteren en het tarten van de natuurwetten.”

Van 30 juni tot 7 juli kan men Mahal de Mans eindexamenwerk bekijken op de KABK.
www.mahaldeman.nl



| | | tag - KABK, mahal de man | laat een reactie achter