Over 1 nacht is het zover



| |
Nog maar 2 dagen wachten


Andreas Gefeller

Mister Motley hoeft nog maar twee dagen in spanning af te wachten! Om de tijd te verdrijven, zocht hij voor vandaag van alles bij elkaar dat met het getal twee te maken heeft. Hij heeft ontzettend veel kunnen vinden! Het lijstje van vandaag bestaat uit: de twee euro munt, twee minuten kunstroof , twee meter hoogte, tweedimensionaal, twee jaar, twee lichamen op een bed, twee dezelfde tekeningen, twee klokken, twee verwarde mensen, mister Motley nummer twee, twee vrouwen op de foto, twee werelden die samenkomen, een tweeluik, twee keer kunst met twee ballen, het cijfer twee op doek en tussen twee levens in een boek. Ook Andreas Gefeller doet iets met het getal twee. Hij maakt een soort scans van verlaten huizen in prefab flatgebouwen (Plattenbau) in Duitsland. Iedere foto is samengesteld uit vele duizenden details die vanaf twee meter hoogte zijn gefotografeerd. In een Plattenbau zijn woningen in principe identiek aan elkaar. Hoeveel ruimte laat dit over voor het individu? Gefeller toont een soort sporenplattegrond waarop het patroon van de vroegere bewoners zich aftekent. Als een detective zal de toeschouwer de foto afspeuren op zoek naar aanwijzingen. Gefeller ziet deze foto's dan ook in de eerste plaats als een uitnodiging om waar te nemen. Het beeld dat hij toont kan niemand in werkelijkheid ooit aanschouwen, het is een 'onmogelijk' overzicht van een werkelijke situatie.
Lees meer »

| | | laat een reactie achter
Drie maal is scheepsrecht


Anish Kapoor, Cloud Gate – “The Bean”, Chicago, 2004

We zijn al weer bij de drie! Nog drie nachten, drie dagen, drie lijstjes en drie getallen. Het eerste woord waar wij aan dachten met betrekking tot de kunst is het begrip driedimensionaal of 3D . 'Dit begrip duidt aan dat iets drie meetkundige dimensies heeft: diepte, breedte en hoogte. Voorbeelden van driedimensionale dingen zijn een bol, een piramide of een ruimtelijk object zoals een schoenendoos.' (Bron: Wikipedia) Er zijn duizenden bekende en onbekende kunstwerken die voor het begrip 'driedimensionaal' in dit lijstje in aanmerkingen zouden kunnen komen. Een kleine greep bekende sculpturen uit deze enorme hoeveelheid:
Lees meer »

| | | laat een reactie achter
Vier brengt vertier



Mister Motley moet nog vier dagen wachten tot zijn nieuwe maatpak af is. Tot die tijd vermaakt hij zich met het aftellen tot dit grote moment. Ook vandaag verzamelde hij weer een aantal kunstwerken geïnspireerd op dit getal; zo waagde Guillaume Bijl zich aan het creëren van fictieve kunstenaars. Zijn kunstwerk 'Four American Artists' (1987) was een kant-en-klare tentoonstelling van de vier Amerikaanse, niet bestaande kunstenaars Janet Fleisch, William Hall, Sam Roberts en Rick Tavares. Hun werk sloot aan bij de kunst die op dat moment in de mode was. Bijl organiseerde zelfs een tournee door Europa om hun werk zoveel mogelijk bekendheid te geven. Het verhaal wil dat Wim Beeren, een belangrijk figuur in de kunstwereld, een schilderij van een van hen wilde kopen en verontwaardigd reageerde toen bleek dat de kunstenaar niet bestond.
Lees meer »

| | | laat een reactie achter
Halverwege: nog 5 dagen



We zijn al weer op de helft met het aftellen naar de nieuwe website. Daarom ook vandaag een lijstje met het bijbehorende aftelgetal: nummer 5! Zo stond Brain Haw vijf jaar lang met zijn borden anti-Blair campagne te voeren op straat. Kunstenaar Mark Wallinger fotografeerde het en heeft de protestactie van de vredesactivist exact gekopieerd en een plek gegeven in Tate Britain in Londen. De installatie bestaat uit meer dan 600 items waaronder de protestborden, de tenten van het vredeskamp, maar ook steunbetuigingen, foto's en vredesvlaggen die Haw in de afgelopen vijf jaar heeft verzameld.
Lees meer »

| | | laat een reactie achter
Een les in zes


Mladen Stilinovic, Pjevaj! - Sing!, 1980, Courtesy Mladen Stilinovic

Over minder dan een week lanceert mister Motley zijn gloednieuwe website. Vol van verwachting tellen we af, we kunnen haast niet wachten! Vandaag een greep uit de kunst waarin het getal zes een rol speelt. Zo vonden we bijvoorbeeld een van de belangrijkste hedendaagse kunstenaars uit Kroatië: Mladen Stilinovic, die van 1975 tot 1979 lid was van de Grupa Sestorice Autora (Group of Six Artists), een informele formatie van zes kunstenaars in Zagreb. De leden van de groep verlieten de veilige omgeving van hun eigen atelier om happenings en performances op straten en pleinen op te voeren. De kunstenaar zelf werd onderdeel van zijn kunst. De acties liepen min of meer synchroon met de studentenopstanden in Zagreb en Belgrado en stuitten op onbegrip bij zowel partijgetrouwe omstanders als overheid. Grupa Sestorice Autora stond samen met collega's aan de wieg van de Joegoslavische vakbond voor kunstenaars, die via tentoonstellingen en acties standvastig kritiek bleef uiten op de geïnstitutionaliseerde socialistische kunstwereld, die elke vorm van democratisering van de kunst en een hedendaagse, onafhankelijke kunstanalyse ontmoedigde.
Lees meer »

| | | laat een reactie achter
De zevende hemel



Nog maar zeven dagen en zeven nachten en dan is mister Motley in de zevende hemel. Nog (z)even en dan zal de zon met volle geweld door de wolken heen breken en zal er een hele nieuwe wereld voor hem opengaan. We gingen alvast op zoek naar een stukje paradijs op aarde om hem het wachten iets gemakkelijker te maken, en doorzochten de kunst op het getal zeven, in de Bijbel het getal van de volheid of volmaaktheid. Zo vonden we heel toepasselijk bijvoorbeeld een bronzen beeld van Jan Fabre: 'Searching for Utopia'. Het staat op het strand van Nieuwpoort en is zeven meter lang, vijf meter breed en drie meter hoog. Bovenop de reuzenschildpad zit Jan Fabre zelf.
Lees meer »

| | | laat een reactie achter
De kracht van 8


Buslijn 8 naar Acht op station Eindhoven

Over acht dagen lanceert mister Motley zijn nieuwe website. We tellen de dagen af... Zo is het kerkdorp Acht een dorp volledig ingeklemd tussen de Rijksweg 2 en Eindhoven: het behoort tot stadsdeel Woensel. Acht is per openbaar vervoer te bereiken met buslijn 8.
Lees meer »

| | | tag - broche, motley | laat een reactie achter
En toen waren het er nog 9


Jasper Johns 0-9

Nog negen ochtenden eet hij dezelfde volkoren crackers voor het ontbijt, nog negen avonden hijst hij zich in dezelfde pyjama waarvan de badstof op de ligplekken verdwenen is, nog negen nachten kruipt hij onder zijn aaneengeklontterde donzen dekbed, want daarna, daarna is alles anders: Motley’s grote metamorfose hijgt in zijn nek. Over negen dagen eet hij warme croissants uit de oven voor ontbijt, glijdt hij in een velours pyjamapak, om zacht neer te dalen in zijn bed met een gewichtloos ganzendons op zijn ledenen… Ja, over negen dagen. Negen dagen, negen wetten, negen items, negen tijden: Motley ging opzoek binnen de kunst waar het cijfer negen een centrale rol speelt in de plek, de maker of het werk. Bijvoorbeeld tijdens de herfstveiling van naoorlogse en hedendaagse kunst, in 2002 bij Christie's in New York, is een werk van de Amerikaanse 'action painter' Jasper Johns voor 9,9 miljoen dollar onder de hamer gegaan. Het werk heette van 0-9. Ook maakte hij heel veel 'enkele' negens...
Lees meer »

| | | tag - Tjalling Houkema, de nieuwe motley | 1 reactie
10 dagen tot het nieuwe maatpak



Mister Motley wordt in een nieuw maatpak gestoken. Daar zijn we al een niet in cijfers uit te drukken tijd mee bezig en over tien dagen is het dan eindelijk tijd voor mister Motley om afscheid te nemen van zijn oude, vertrouwde uiterlijk. Tien dagen, tien geboden, tien regels, tien items, tien tijden: Motley ging opzoek binnen de kunst waar het cijfer tien een centrale rol speelt in de plek, de maker of het werk. Zo schreef A.J. Toon Wildeboer 'De 10 geboden voor de kunstliefhebber', waarin hij vooral de liefde laat spreken voor het kunstwerk pur sang en in zijn geboden dicteert dat het niet uitmaakt of de kunstenaar beroemd is of het kunstwerk duur, de kwaliteit is enkel uit te drukken door de beschouwer.
Lees meer »

| | | tag - 10 jaar, lijstjes, mister motley | 2 reacties
Een verzameling over het verzamelen van rariteiten



Appelstickers, sigarenbandjes en boekenleggers. Honderden vergeelde bierviltjes in plastic mapjes, waar je familie weinig raad mee heeft als je overleden bent. Zelf houd ik verzamelen sporadisch vol, twee weken in de herfst verzamel ik mooie bladeren en daar blijft het wel bij. Ik ben niet idolaat of over m’n oren over één product, maar vele mensen liggen graag een nachtje voor de winkel voor een nieuwste versie, of maken een reisje naar Frankrijk voor een uniek exemplaar. Verzamelen is hobby waar je u tegen zegt. Het boek Kabinetten, galerijen en musea gaat over het verzamelen en het presenteren van kunst en naturalia vanaf de 16de eeuw tot het heden.
Lees meer »

| | | tag - fanaticus, Queen van Versailles | laat een reactie achter
Ook werden er mensen boos




Zodra ik dit project had bedacht, wist ik dat het niet leuk zou gaan worden. Tot een aantal jaar geleden heb ik op feesten een tijdje geprobeerd het daar leuk te hebben met drugs en dan voornamelijk met pillen, maar ik was er nooit goed in. In de eerste plaats werd ik me heel bewust van mezelf. Veel mensen omschrijven een xtc-roes als een eindeloze golf van liefde voor de hele wereld. Ik voelde die golf ook wel, maar vond het op zo’n moment vooral heel belangrijk dat de hele wereld ook zoveel liefde voor mij voelde. En bij de minste twijfel (bijvoorbeeld als ik het gevoel had dat de barman op een onaardige manier mijn drankje inschonk) nam ik nog wat extra drugs. In de tweede plaats werd ik heel lelijk van drugs. Ik hoefde maar een kwart pilletje te nemen en mijn ogen schoten alle kanten op, mijn kaken begonnen te malen, mijn shirt werd drijfnat van het zweet. Kortom, ik veranderde in een naar aandacht snakkend, loensend monster.
Lees meer »

| | | tag - Jan Hoek, drugs, Rietveld, gabbers | 2 reacties
Klagen in octaven



De kredietcrisis waar we midden in zitten, de wetenschap dat het openbaar vervoer weer te kampen krijgt met koude winters, het feit dat de dagen korter en de nachten langer worden, studentenwoningen te duur zijn, jonge kunstenaars nauwelijks toekomst hebben en het aftellen van het stoplicht tergend lang lijkt te duren (30 sec.): Wat hebben we toch een hoop te klagen!
Lees meer »

| | | tag - Kalleinen en Kochta-Kalleinen, klaagkoren | 1 reactie
The hand, the eye and it: Hedwig Houben in 1646


Hedwig Houben tijdens haar performance 'The hand, the eye and it', 15 oktober 2013

‘Hedwig Houben plays with concepts of good and bad, art and not art, the presence of the object and the absence of the object, the present and the past, black and white, artist and spectator.’ (website 1646)

Voor de kunstenares ligt een grote, gemarmerde en vleeskleurige homp klei op tafel: 'it'. (‘Het’ lijkt nog het meest op een reusachtige ham.) Terwijl Houben met haar handen –één echte en een ‘kunsthand’- over de klei beweegt, mijmert ze in een ongeveer twintig minuten durend betoog over handen die maken en wat die handen dan precies doen en hoe, en van wie ze zijn en waarom we van symmetrie houden en het tegelijkertijd als saai wordt ervaren en waarom we ons spiegelen aan dingen en anderen en hoe dan groepen ontstaan en hoe we een ‘groep’ eigenlijk definiëren... Het werk van Houben is een constante bevraging van het maakproces, de totstandkoming van een kunstwerk, en de rol die de kunstenaar, performer en het publiek daarin spelen.
Lees meer »

| | | tag - Magda van Dijk, beeldhouwkunst, hedwig houben, performance, expositie, Beeldhouwwerk | laat een reactie achter
Codes


Duane Michals, Chance meeting

In een dorp wonen doorgaans weinig mensen. In het dorp waar ik vandaan kom, wonen heel weinig mensen. Daar, in mijn dorpje, ken ik iedereen en iedereen kent mij. Grote gezinnen bewonen grote huizen met ruime tuinen. De weidse natuur rond mijn geboortedorp is een warme deken, die de plaats strak heeft ingestopt en de rest van de wereld veilig op afstand houdt. In mijn dorp trouwt elke man een vrouw, en elke vrouw een man. De mannen en de vrouwen ontmoeten elkaar op de jaarlijkse kermis, de pronkzitting, het carnaval, de Meimarkt of op vrijdagavond tussen tien en half twee in de plaatselijke kroeg. Anders is de vaste boodschappenprik op zaterdagmiddag tussen een en vijf in de krappe supermarkt de ideale broedplaats om elkaar te ontmoeten en beter te leren kennen.
Lees meer »

| | | tag - Albert van Westing, Duane Michals | 2 reacties
Op een blauwe maandag


Dik Bouwhuis, Benidorm, 2001

Op een blauwe maandag kwam ik in een verlaten straat niets tegen, op een andere blauwe maandag zag ik twee jongens in pak vechten op de hoek van de straat. Hoewel de eerste editie van dit kunstige krantje Zeehaas ‘Op een blauwe maandag kwam ik tegen’ heet, is dit een krant die de maandag zou kunnen doorstaan. Zeehaas, noemt zich een zine voor fotografie en literatuur, toont foto’s die hun omgeving onderzoekend bekijken en subtiel vastleggen. Deze foto’s worden gecombineerd met literaire, korte teksten. De teksten en foto’s komen van verschillende makers en lijken elkaar niet bewust te illustreren, als lezer leg je natuurlijk snel een link.
Lees meer »

| | | tag - Op een blauwe maandag kwam ik tegen, Zeehaas, Kunstkrant, Paper Podium
Paul Bogaers en “Il faut que le masque ait dansé”



Peerke Donders staat boven op een sokkel van steen, een arm opgeheven, de ander rust op het hoofd van een knielende man met negroïde trekken, zijn armen zijn gezwachteld, de man moet melaats zijn. Peerke was een missionaris, zeer arm in Tilburg geboren en later vereerd. Op 23 mei 1982 werd Donders zalig verklaard, nadat Paus Johannes Paulus II in 1979 reeds had bevestigd dat in 1929 een kind op voorspraak van Donders was genezen van botkanker. Dus niet van lepra, dat is jammer als je bedenkt dat hij zijn leven lang heeft besteed aan het verzorgen van lepralijders in Suriname. Ergens in 1982 voegde iemand onder de titel “Peerke Donders” op de sokkel van het beeld de tekst “Golden Wonders” toe, met een spray-can. Deze tekst heeft nog lange tijd het beeld gesierd. Golden Wonders in Tilburg, de arme stad waarin niet alleen Peerke opgroeide in een piepklein wevershuisje. Alleen de katholieke kerk was er succesvol. Als ik er in die tijd had gewoond had ik er ook alles aan gedaan om de missie in te gaan, avontuur, onbekend oorden, donker Afrika…. Wonderen en magie, weg van de straat en de armoede in Tilburg, op naar andere culturen.
Lees meer »

| | | tag - Tony Jorissen, paul bogaers | laat een reactie achter
De 'R' zit weer in de maand




Gertie Jaquet, illustrator van kinderboeken, spaart haar hele leven al sinaasappelpapiertjes. Later is de verzameling van haar schoonvader Harry Sierman, grafisch ontwerper van beroep, erbij gekomen. Sinds september zit de ‘r’ weer in de maand en sieren ze het etalageraam van Koosje Sierman, die als dochter van Harry Sierman opgroeide met de fascinatie voor sinaasappels en hun papieren wikkels.
Lees meer »

| | | tag - sinaasappelpapiertjes, expositie | laat een reactie achter
Navid Nuur: ‘Where you end and I begin.'



Navid Nuur bevindt zich met zijn nieuwe tentoonstelling 'Lube Love' op het snijvlak van beeldende kunst en tekst. Het geschreven woord heeft altijd al een belangrijke rol gespeeld in het leven van Navid Nuur. Dit, vanwege zijn Iraans-Nederlandse achtergrond, het feit dat hij dyslexie heeft en is begonnen in de graffiti-scene. Al eerder combineerde hij deze twee elementen op vele verschillende manier in zijn werk en waren er zowel letterlijke toepassingen van taal en beeld te zien, als meer conceptuele benaderingen. Deze verscheidenheid aan omgang met het woord is terug te zien in 'Lube Love'.
Lees meer »

| | | tag - Where you end and I begin, Navid Nuur, Bonnefantenmuseum, woord en beeld, tentoonstelling, tattooshop, Lube Love | laat een reactie achter
Lieve onbekende kunstenaar,



Lieve onbekende kunstenaar,

Dat je bij mij in de buurt woont, is het enige dat ik over je weer. Ja, en dat je van afval houdt, maar dat spreekt voor zich, denk ik.

Ongevraagd, ongewild, onbetaald en onbezonnen plaats jij als een guerilla strijder, op obscure tijdstippen, sculpturen rond een vervallen speelplaats, die tot voor kort, bestond uit een piepende schommel, een door katten ondergescheten zandbak, en een instabiele wipwap. Dit alles omhuld door een gammel troosteloos, vijf-stenen-hoog muurtje.
Lees meer »

| | | tag - Arnhem | 4 reacties
Now Japan


Werk van Kengo Kito (installatie) en Ataru Sato (wandschildering)

Bedrukte kimono’s, enkele antieke objecten en wat werk van keramiek óf juist hyper moderne kunst met veel invloed van de Japanse tekenstijlen manga en anime; dat is wat je verwacht als je naar tentoonstelling over Japan gaat. Maar dit is niet het geval bij 'Now Japan' in Kunsthal KAdE Amersfoort. De cartoonfiguratie domineert juist niet; curator Robbert Roos heeft gezocht naar andere artistieke focuspunten binnen de Japanse hedendaagse kunst. De werken zijn vernieuwend en stuk voor stuk op een zeer ambachtelijke manier gemaakt door jonge Japanse kunstenaars. In enkele gedurfde werken komt ook het gevoel van protest sterk naar voren.
Lees meer »

| | | tag - Kunsthal KAdE, Amersfoort, tentoonstelling, Now Japan, Japanse hedendaagse kunst | laat een reactie achter
Scaffold by Sam Durant


Scaffold, 2012, Photo credit: Rosa Maria Ruehling; Commissioned and produced by dOCUMENTA (13)


The opposite of love is not hate, but indifference. Indifference creates evil. Hatred is evil itself. Indifference is what allows evil to be strong, what gives it power. (Elie Wiesel)
Lees meer »

| | | tag - Saddam Hussein, Sam Durant, Scaffold, mankato | 4 reacties
Knopenkoning



Erik serveert altijd de mooiste taartjes van de wereld, kleine roze bolletjes met een kransje van chocola of uitbundige barokke punten van mousse met versierselen. Aan alle wanden van zijn huis hangen tekeningen, schilderijen en foto's. Veel gesprek ontstaat er dan ook nooit omdat ik eet, rondkijk en ook onbeschaamd alles open en omkeer. Op zijn schoorsteenmantel lag een keer een doosje. Ik maakte het open en in een ouderwetse gerafelde witte onderbroek met gaten is een soort snoer van witte stoffen knoopjes van kussenslopen verpakt.
Lees meer »

| | | tag - Henk Leppink | laat een reactie achter
Duizend en een bijzondere (dode) vrouwen van Nederland


Charlotte van der Gaag en Catharina Joanna Maria

Bijna een bijbel: de pagina’s zo dun, samen zo dik. Leer! Leer van deze 1000 en die ene vrouw. Een heleboel bijzondere vrouwen geboren in de Middeleeuwen, de twintigste eeuw en alles daar tussen, zijn verzameld in het boek 1001 vrouwen uit de Nederlandse geschiedenis. Vrouwen die binnen de grenzen van ons land iets onder de aandacht hebben gebracht; door hun daden, prestaties of reputatie.
Lees meer »

| | | tag - vrouwen, Annie MG Schmidt , Mina Kruseman, Mina Kruseman | laat een reactie achter
KABRA Descendants Exchange - Remy Jungerman



'I have a dream that one day on the red hills of Georgia the sons of former slaves and the sons of former slave owners will be able to sit down together at the table of brotherhood.'
(Martin Luther King 1963)


Remy Jungerman (1959, Moengo, Suriname) studeerde als eerste werktuigbouwkunde aan het NATIN in Paramaribo en werkte vervolgens als afdelingshoofd bij telecommunicatiebedrijf Telesur. In 1984 werd het Nola Hatterman instituut opgericht en Jungerman volgde er drie maanden tekenlessen en dat maakte de vlam om kunstenaar te worden in hem wakker, mede gedreven door een visioen van een ander leven dan het voorspelbare negen tot vijf bestaan. In 1986 schreef hij zich in voor de avondopleiding aan de kunstacademie (AHKCO)
Lees meer »

| | | tag - Kunstvereniging Diepenheim, remy jungerman | 1 reactie
Geef ons heden ons dagelijks brood


Henk Wildschut, Halffabrikaat, Verbeek Broederij en Opfok, Zeewolde, juli 2012
Bijschrift: Verbeek Broederij en Opfok opende in 2011 een nieuwe broederij met een capaciteit van 30 miljoen eendagskuikens per jaar. Bij de bruine kip is het bij het fokken mogelijk om een visueel onderscheid te creëren tussen een hen en een haan. Een jonge hen is wit en een jonge haan is bruin. Dit onderscheid is voor een broederij voor legkippen belangrijk omdat een haan nu eenmaal geen eieren legt. Het selectieproces is nu minder gecompliceerd en kan op het oog door ongespecialiseerde werknemers worden uitgevoerd. Aan de lopende band worden 20.000 bruine en witte kuikens per uur van elkaar onderscheiden.


“Hij rekent in dit project faliekant af met de romantische kant van voedselproductie”, zegt Martine Gosselink van het Rijksmuseum. Veel mensen hebben een slecht beeld van de voedselproductie en verlangen naar eerdere tijden. De consument is in de supermarkt altijd op zoek naar producten met een visueel herkenbare afkomst. Eieren van kippen die vrij rond scharrelen op het boeren erf, melk en vlees afkomstig van koeien die de hele dag door de weide kunnen lopen en sla uit lieflijke moestuintjes. Echter is dit niet de realiteit. Dit beeld wordt ons nog wel voorgehouden door de voedselindustrie, maar slechts een klein gedeelte van de producten die in de supermarkt te verkrijgen zijn worden op deze manier gemaakt. Daarom verschijnen er televisieprogramma’s zoals Keuringsdienst van Waarde, waarin allerlei misstanden en vermeende misstanden voornamelijk op het gebied van voedselvoorziening aan de kaak worden gesteld. Daarnaast staan partijen zoals Wakker Dier, die zeggen dat het zeer slecht gesteld is met de vleesindustrie. En dan blijf ik over, de consument, die in het midden staat en eigenlijk niet weet waar hij voor moet kiezen en wat goed is of slecht.
Lees meer »

| | | tag - Ons dagelijks brood, vis, vlees, groente fruit en eieren, voedselsysteem, tentoonstelling, fotoreportage, Henk Wildschut, NRC Handelsblad, Document Nederland 2013, Rijksmuseum | laat een reactie achter
Textiel Biënnale



Twintig internationale kunstenaars tonen beeldende kunst van textiel, die veelal voor het eerst in Nederland is te zien. Beproefde textiele technieken als weven, quilten en borduren, gecombineerd met fotografie, video en digitale technieken leiden tot een hedendaagse beeldtaal. Opvallend is daarbij de grote betrokkenheid van een aantal van hen bij maatschappelijke thema’s: een krachtige boodschap verpakt in zacht textiel.
Lees meer »

| | | tag - naaien, weven, quilten en borduren, beeldende kunst van textiel, Museum Rijswijk, Textiel Biënnale
Between two lives



Je eigen leven naast dat van een ander leggen doet iedereen wel eens. Het leven van een ander lijkt vaak groener, eenvoudiger of romantischer. Een ander heeft altijd wel iets in zich wat je dolgraag in jezelf zou willen zien, maar eigenlijk past het helemaal niet bij je. Het is geen snijdende jaloezie, maar meer een bewondering of verlangen. Annelou van Griensven maakt een uitgebreid beeldverslag van zo’n levensanalyse in haar boek Between two lives. Wanneer ik dit boek doorblader voel ik dit verlangen tussen de pagina’s naar boven drijven.
Lees meer »

| | | tag - Annelou van Griensven, Anneke de Bruijn, Between two lives | laat een reactie achter
Klassieke modellen



Wat gebeurt er eigenlijk als je beelden uit de Klassieke Oudheid aankleedt als hippe jonge mensen? Fotografen Léo Caillard en Alexis Persani goochelden met Photoshop en deze lachwekkende beelden verschenen. Het geeft een vervreemdend beeld van de Klassieke Oudheid.
Lees meer »

| | | laat een reactie achter
Fotoverslag Unseen


Berend Strik, Galerie Fons Welters

Viviane Sassen, Stevenson

Lees meer »

| | | tag - unseen 2013, beurs, fair, Amsterdam | laat een reactie achter
Fascisme en de dwang van de klok




Tijdens de biënnale van Venetië zag ik in het Italiaanse paviljoen de performance van Fabio Mauri 'Ideologica e natura' uit 1973, die opnieuw werd uitgevoerd. In zeer precieze bewegingen, ritmisch en tergend langzaam kleedde een jonge vrouw zich uit en weer aan, en vervolgens volgde er weer een uit en aankleden maar met een klein essentieel verschil: de volgorde was anders.
Lees meer »

| | | tag - Biënnale van Venetië, Ideologica e natura, Fabio Mauri
The Hidden Mother



Afgelopen maandag, 23 september jl., stond in de Volkskrant een prachtig verhaal van Wieteke van Zeil over het boek de Kinderkroniek 1940-1945: een boek waarin Guus Luijters ieder Joods kind dat in de oorlog vermoord is probeert een naam te geven. Anne Frank is zo langzamerhand het archetype van het kind in de oorlog, omdat zij, als klein meisje zo duidelijk wist op te schrijven hoe het leven was tijdens de bezetting in Nederland. Het verhaal van een jong Joods meisje dat ook in tijden van oorlog verliefd wordt, zich stoort aan de ruzies tijdens het onderduiken en doodsbange dagen beleeft, kent bijna iedereen over de hele wereld. Anne Frank wist de oorlog zo te ontvouwen dat iedereen zich deze onvatbare periode moeiteloos kon indenken. Maar in de boekbespreking stelt Wieteke van Zeil de vraag: in hoeverre vergeten we de andere oorlogskinderen en hun verhalen, en is het verhaal van Frank wel de mal waarin ons perspectief van ‘Oorlog’ gegoten kan worden? Als we de naam Anne Frank zien bedenken we het hele verhaal er al bij, terwijl er zes miljoen individuen zijn omgekomen. Het is een goed voorbeeld en een gedurfde bevraging over ons denken, ons onderbewuste denken.
Lees meer »

| | | tag - Anne Frank, Biënnale in Venetië , Linda Fregni Nagler | laat een reactie achter
De nieuwe landen op de Biennale van Venetië



In ‘Notes on Venezia’ van Alfredo Jaar zien we de paviljoens van de Giardini als een kleine stad in brons uit het water in een groot bassin opdoemen om er vervolgens weer langzaam in te verdwijnen. Het is een visioen van een verouderd concept namelijk van de 28 landen die sinds 1907 de kern vormen van de Biënnale van Venetië. ‘Want hoe moet een Afrikaan zich voelen die deze plek bezoekt en geen enkel land uit Afrika vertegenwoordigd ziet, de Westerse wereld ontkent hun bestaan’, aldus Alfredo Jaar. Gelukkig begint er van alles te verschuiven, Frankrijk exposeert in het Duitse paviljoen en Duitsland nodigt vier kunstenaars uit verschillende landen uit als kritische reflectie op het landenconcept, kunst laat zich niet meer verbinden met grenzen. Ieder jaar doen weer nieuwe landen mee aan de Biënnale van Venetië en dit jaar heb ik geprobeerd de presentaties van deze nieuwkomers te bezoeken.
Lees meer »

| | | tag - Vaticaan stad Venetie 2013, Holy See , Paraguay, Venetie 2013, Venetie 2013, Malediven, Venetie 2013 | laat een reactie achter
Anna en Joachim


Anna en Joachim, beeldhouwer onbekend ca 1470

Lieve onbekende beeldhouwer,

Eigenlijk ben ik niet zo weg van oude kunst. Ja, dit zou ik niet zo direct mogen zeggen, dat weet ik. Maar vaak doet het me niet zo veel, die oude kunst. En dan vraag jij je natuurlijk af wat ik dan met ‘oud’ bedoel, dat weet ik zelf eigenlijk ook niet zo goed. Er is hele oude kunst die vernieuwend is en er is hele jonge kunst die erg oubollig is. Misschien ben ik nog te jong, en vind ik het werk van al jouw tijdgenoten wel reuze interessant als ik rimpels heb, een hangbuik en van Bommel schoenen. Ik heb nu weinig rimpels, geen hangbuik en zeker geen van Bommels, en toch word ik getrokken door jouw houtsnijwerk dat te zien is in het Rijksmuseum. Het bordje naast jouw werk schrijft dat je Anna en Joachim hebt geschapen uit een stuk hoogwaardig hout. Dit waren de ouders van Maria, dè Maria, de moeder aller moeders. Gelovig, ben ik niet. Mijn ouders, Peter en Gerda, hebben wel een verwoede poging gedaan, om mij te laten geloven in de kerk van de moeder aller moeders. En toch heb je mij, dit modern gezinde, verwende, ongelovige kind met je religieuze beeldje, dat nog geen dertig centimeter meet, bij mijn strot beetgepakt.
Lees meer »

| | | tag - Jezus, Anna en Joachim | 1 reactie
Time is a Dimension



Photographer Fong Qi Wei uses an unusual method for the capture of the passage of time in pictures. This is what he says about his project Time is a Dimension: 'Photography is a medium that is famous for freezing time. The word snapshot suggests that a tiny slice of time is recorded for posterity. But we do know that time is also a dimension, like length, breadth and width. In fact, physicists have a model called space-time: suggesting that time is part of a continuum with the 3 dimensions that we are familiar with. A photographic print is flat, and essentially is made of 2 dimensions: length and width. Yet through composition and lens focus we give a print depth, which is a dimension that is perceived but not physically part of the photographic print. Great photographs (and great paintings) give information in all three dimensions. The best images are the ones which let you feel like you can step directly into the frame into a world which is on the other side.
Lees meer »

| | | tag - Fong Qi We | 1 reactie
Horizonnen - Drie teksten naar aanleiding van drie kunstwerken uit de collectie


Ad van Denderen, uit de serie so blue so blue.

'De openingstentoonstelling kreeg de titel Horizonnen. De horizon is in Friesland alomtegenwoordig en vaak en op vele manieren terug te vinden in de collectie. (...) Meerdere horizonnen, ook de horizon die ons mentale landschap begrenst of uitnodigt juist verder te kijken' aldus Kie Ellens, curator van de tentoonstelling Horizonnen in het Fries Museum.

Ad van Denderen
So Blue So Blue

Ad van Denderen (Zeist, 1943) begint zijn gelauwerde kunstenaarscarrière als nieuwsfotograaf. Vaak werd hij naar oorlogsgebieden gestuurd zoals de Gaza-strook, Israël en Palestina om verslag te doen van de gruwelijke oorlogen die daar al jaren woeden. De foto’s van oorlog kennen wij allemaal, omdat ze dagelijks in de kranten verschijnen. Huilende vrouwen, vechtende soldaten, vluchtende gezinnen: allen met angst in de ogen. In het Westen krijgen we hierdoor een vrij lineair beeld van een oorlog. In de nieuwswereld is een gouden regel: ‘if it bleeds, it leads.’ Ad van Denderen zegt hierover: ‘In 2002, toen ik eigenlijk al genoeg had van de nieuwsfotografie, stond ik bij de compound van Arafat en ging mijn mobieltje af, ik had toen een opdrachtgever aan de lijn ‘of ik een opdracht wilde doen over de compound van Arafat’. Er liepen bij de compound al twintig fotografen met camera’s die precies hetzelfde aan het fotograferen waren. Op dat moment had ik er genoeg van, heb ik bedankt voor de eer en ben mijn eigen gang gegaan.’
Lees meer »

| | | tag - Ad van Denderen, Kie Ellens, Jantien Jongsma, Jan Rothuizen | laat een reactie achter
Horizonnen


Maxima opent het Fries Museum.

Op de bovenste etage van zijn gloednieuwe gebouw presenteert het Fries Museum, sinds de opening door koningin Maxima op 13 september, moderne en hedendaagse kunst. De horizon, het in Friesland altijd aanwezige thema van de tentoonstelling, wordt door kunstenaars als Gerrit Benner, Robert Zandvliet en Tacita Dean letterlijk verbeeld. Kie Ellens stelde de tentoonstelling samen en werkte twee jaar aan het resultaat. Ik schreef 40 teksten, over veertig kunstwerken uit de tentoonstelling:
Lees meer »

| | | tag - Heske ten Cate, Fries museum, Kie Ellens, Sterke Yerke, Anne Daems | 2 reacties
Stoere werken in de Leidse Meelfabriek



Guido Winkler

Een paar jaar geleden woonde ik vrijwel tegenover de Leidse Meelfabriek. Vanaf dag één heeft het gebouw me ontzettend tot de verbeelding gesproken. Hoe het ligt aan het water van de singel, groot en stoer, met geometrische muurschilderingen in de primaire kleuren rood, blauw en geel, en een gigantische zonnewijzer op een andere gevel. Slechts zelden is het voor publiek toegankelijk, maar gisteren opende de oude fabriek haar deuren voor een tentoonstelling met werk van twaalf Leidse kunstenaars.
Lees meer »

| | | tag - Izaak Zwartjes, leiden, de lakenhal, de meelfabriek, monument | 1 reactie
De geheimentaal van Cerith Wyn Evans


Cerith Wyn Evans, Look at that picture, how does it appear to you now? Does it seem to be persisting?, 2003


Ik kneep mijn ogen samen tot spleetjes. De langwerpige witte ruimte hing vol met lampen van alle soorten en maten; chique kroonluchters, hippe designlampen en oubollige schemerlampen. Twee dingen hadden ze gemeen: ze waren allen van doorzichtig kristal en ze knipperden schijnbaar willekeurig als wildebrassen aan en uit. Bij elke lamp hoorde een computerscherm waar een tekst op verscheen alsof iemand achter de muur aan het typen was. Ik las de teksten maar kon zo snel geen onderlinge samenhang ontdekken. 'He called me an old cocksucker' (Straight To Hell writers) pal naast 'L’invention du Quotidien' (Michel de Certeau). En 'How to Impove the World' (John Cage) gezellig naast 'The Philosophy of the Boudoir' (Marquis De Sade). Verwarring alom.
Lees meer »

| | | tag - Cerith Wyn Evans, Look at that picture, how does it appear to you now? Does it seem to be persisting?, Someting like a picture For Ali, Licht | 1 reactie
Maak plaats voor Plaatsmaken


Erik Odijk, Frans bos, 2011

Tot aanstaande zondag is de tentoonstelling ‘Kaleidoscope’ nog te zien in galerie ‘Plaatsmaken’ te Arnhem. De titel is geïnspireerd op de toverkijker die iedereen herkent uit zijn kindertijd. Een ander terugkomend element is de aankomende herfst. Ondanks het feit dat de zomer nog een zonnig staartje heeft gehad, begint de natuur nu langzaam over te gaan naar de overstap van dit nieuwe seizoen, ook ‘Plaatsmaken’ maakt zich op voor de vallende balderen, de bruine herfst, het gouden licht. Gedurende de looptijd van de tentoonstelling is de opstelling en inhoud continu in verandering, als een organisch proces verdwijnen werken en komt er kunst bij.
Lees meer »

| | | tag - Arnhem, Inge Pollet, Dwaalkamer, Werkplaats, tentoonstelling, Plaatsmaken, Kaleidoscope | laat een reactie achter
Je bent een kunstenaar alleen je weet het niet




Stel je voor: je ouders zijn Masai en je woont in Tanzania. Het huis bestaat uit een paar van klei gemaakte hutjes met een golfplaten dak. Je hebt een hoeveelheid broertjes en zusjes die voor andere mensen dan je ouders niet zijn bij te houden. Je vader is een nachtwacht. Zijn dagen bestaan uit overdag slapen en 's avonds met een stok voor een gebouw zitten voor het geval dat daar ooit iemand wil inbreken. Je moeder is huisvrouw. Ze kookt, maakt schoon, zorgt voor de kinderen. Maar omdat er zo weinig geld is gaat ze ook wel eens naar de stad om daar op een kleedje groentes te verkopen.
Lees meer »

| | | tag - Godlisten, Masai, Jan Hoek | 1 reactie
Atlas of Clouds


Philippe Parreno, Atlas of Clouds, 2005


De geschiedenis is een opeenvolging van toevallige omstandigheden. Het heden een toevallige samenloop van omstandigheden. En wat er morgen zal gebeuren, daar valt al helemaal geen pijl op te trekken.Of toch wel? Is alles een gevolg van een oorzaak? En als we de oorzaak weten, is het gevolg dan minder toevallig (en zou dat geruststellender zijn)?
Lees meer »

| | | tag - Licht, David Mitchell, Cloud Atlas, Philippe Parreno, Atlas of Clouds | laat een reactie achter
Uitvinder, kunstenaar en ondernemer: in gesprek met Gabriel Lester


Lester als personage in zijn film The Big One, 2011 (video still)

Hoe meer ik in de voorbereiding op het interview met kunstenaar Gabriel Lester over hem lees, hoe meer het beeld ontstaat van een duizendpoot die veel tegelijk doet, overal goed in is en er ook nog eens een behoorlijk werktempo op nahoudt. Meer en meer krijg ik een idee van de omvangrijkheid van zijn oeuvre en de enorme spanwijdte van zijn interesses: zijn werk omvat muziek, film, literatuur, architectuur, beeldende kunst, hij doet een jaartje dit, een jaartje dat, dan toch maar weer zus en dan uiteindelijk zo. Een snelle blik op de website van galerie Fons Welters laat zien dat Lester alleen al in de maand september maar liefst op zo'n zes verschillende plekken rondom de wereld exposeert. Toen ik hem benaderde voor een interview liet hij al vallen dat hij erg veel aan het reizen was, maar naarmate ik me meer in zijn agenda verdiep, groeit het besef hoe bijzonder het is dat hij er überhaupt nog een interview tussen weet te proppen.
Lees meer »

| | | tag - Fons Welters, performance, Film, ondernemen, interview, Gabriel Lester | 1 reactie
De tovenaar van het glas


Arnout Visser, Water Head. Een glazen koepel gevuld met water, waar je je hoofd in kunt steken. Het visoogeffect vervormt het gezicht tot een grimas en geeft je een andere kijk op de wereld.

Tentoonstelling ‘Arnout Visser en de Glaspiraten’ in het MMKA

De man met de glazen blauw met bruine kralenketting, het opvallend gekleurde horlogebandje, een neushoorn op zijn shirt en een pet op praat vol passie, enthousiasme en onbevangenheid over zijn werk en datgene wat hem bezielt. Zijn werk is helemaal geïntegreerd in zijn leven, hij houdt zich er al van jongs af aan mee bezig en draagt uit waar hij voor staat. De ketting die hij om heeft, is dan ook gemaakt in Kenia, waar hij samenwerkt met de lokale glasblazers. Regelmatig bezoekt hij de werkplaats in Kitengela, dat vlakbij de hoofdstad van Kenia ligt. Hier kent men een andere werkwijze dan in Nederland, ze werken met het materiaal dat daar voor handen ligt, vaak wordt het werk gemaakt van gerecycled vensterglas. Daarnaast worden ook veel glazen flessen gerecycled, waaronder bruine bierflesjes en signaalblauwe likeurflessen van Bombay Gin. Dit flessenglas is heel zuiver en laat zich goed omvormen tot lampen en vazen. Van de scherven worden kralen gemaakt, die voormalige prostituees verwerken tot kettingen. Op deze manier proberen ze op een andere manier hun geld te verdienen en van de straat te blijven.
Lees meer »

| | | tag - Vormvinder, Arnout Visser en de Glaspiraten, Museum Moderne Kunsten Arnhem, MMKA | 2 reacties
De woonkamergalerie van Julia


De buitenkant van Julia's Mini Galerie en huis

Oude polaroid foto's van Julia's woon- en slaapkamer in haar studententijd

Vera van de Velde (VV): ‘Waarom begon je een galerie in je huiskamer?’

Julia van der Meer (JM): ‘De start van de galerie was eigenlijk een heel spontaan idee. Ik woon in een appartementje in het centrum van Amsterdam, waar ik eerst samen met een vriendin verbleef. Toen zij vertrok had ik voor mijn gevoel ineens een enorme ruimte. Ik vond dat ik iets met die ruimte moest doen en omdat ik Algemene Cultuurwetenschappen studeerde en dus als met een voet in het kunstwereldje zat, leek het me leuk om een keer een expositie te organiseren. Ik dacht eerst aan andere locaties, maar bedacht me later dat ik ook gewoon kon beginnen in mijn eigen woonkamer, gezien ik daar toch genoeg plaats had. Ik was al bevriend met een aantal kunstenaars en gaandeweg heb ik steeds meer kunstenaars bij elkaar gesprokkeld. Alle kunst die er hing was maximaal 100 euro, allemaal heel betaalbaar. Dit probeer ik er nog altijd wel een beetje in te houden. In mijn optiek moet iedereen kunst kunnen kopen, de mensen die nooit een galerie binnen gaan omdat ze denken dat ze het toch niet kunnen betalen nodig ik graag uit. Door mijn galerie betaalbaar en heel toegankelijk te maken, probeer ik mensen aan te sporen om hun eerste kunstwerkje te kopen. Soms kan dit gaan om hele kleine werkjes, of om zeefdrukken, of een print. Er wordt veel kunst verkocht, dus wat dat betreft is die missie geslaagd. De eerste editie ging zo goed: ik kreeg veel goede reacties, er waren veel mensen, er werd veel verkocht, dus toen besloot ik ermee door te gaan.’
Lees meer »

| | | tag - Collage, Mini Galerie, Woonkamergalerie, Amsterdam, Julia van der Meer | laat een reactie achter
Mineralogisch Museum



De wereld komt het beste tot zijn recht door enthousiasme en hartstocht: de liefde van een persoon voor postzegels, duiven, stripboeken of taart bakken wekt bij mij altijd ontroering en bewondering. Zo kwam ik per toeval terecht in het Mineralogisch Museum Grou, dat tussen Grou en Akkrum ligt. De specialistische kennis van de eigenaren mengt zich met een wat amateuristische aanpak van inrichten en het geheel is overdonderend charmant. De ruimte is een waar stenenparadijs: in de muren van grof stucwerk zijn nissen gemaakt waar de stenen per soort zijn samengebracht, er zijn kastjes met laatjes vol stenen, en grote paarse schitterstenen staan op de grond. Het plafond van rode hangende doeken geeft een een rode hemel aan het geheel. In totaal tonen circa 40 vitrines de mooiste kristalgroepen.
Lees meer »

| | | tag - Mineralogisch Museum, Maaike van Toren | 1 reactie
Uitreiking Wilhelminaring aan Hans van Houwelingen




Gistermiddag werd in Paleis het Loo de Wilhelminaring uitgereikt aan kunstenaar Hans van Houwelingen. De Wilhelminaring is een oeuvreprijs voor beeldhouwkunst en wordt om de twee jaar toegekend. De prijs bestaat uit een geldbedrag, een ring, speciaal voor de kunstenaar ontworpen door de sieraadontwerper Truike Verdegaal en een opdracht van de gemeente Apeldoorn voor het plaatsen van een ruimtelijk werk in het Sprengenpark in Apeldoorn. De eerste keer is de prijs toegekend aan Joop Beljon (1995). Daarna volgden Joep van Lieshout (2000)), Jan van Munster (2002), Carel Visser ( 2004), Maria Roosen (2006), John Körmeling ((2009), Piet Slegers (2011) en dus gisteren Hans van Houwelingen (2013). Mister Motley stelde Charlotte van Lingen, jurylid en curator van de Kunsthal in Rotterdam, een aantal vragen.
Lees meer »

| | | tag - Wilhelminaring, Hans van Houwelingen, beeldhouwkunst, Beeldhouwwerk, openbare ruimte, prijs | laat een reactie achter
MZUNGU – The Exhibition (Hoe Tanzanianen ons zien)



Afrika is een geliefd onderwerp voor veel fotografen. Talloze fotografen -zowel amateur als professioneel- komen elk jaar terug met foto's van hun reizen. Via blogs, tentoonstellingen, tijdschriften, kranten laten ze de wereld zien hoe de exotische bevolking die ze aantroffen eruit ziet. Maar het zijn altijd de westerlingen die de Afrikanen fotograferen en nooit andersom. In Arusha in Tanzania maakten de Tanzaniaanse studenten van het Kilomonjaro Film Institute een tentoonstelling over alle westerlingen die Arusha bezoeken (de wazungu). Initiatiefnemer en kunstenaar/fotograaf Jan Hoek geeft uitleg bij 16 van de foto's.
Lees meer »

| | | tag - MZUNGU, Kilomonjaro Film Institute, Jan Hoek | laat een reactie achter
Holy Light


Berend Strik en Hans van Houwelingen, Glas-in-loodramen in Paradiso, 1995


Volgens mij kende ik als kind eerder het woord ‘shit’, dan het woord ‘God’, ik ben dus bepaald niet religieus opgevoed. In het huis waar ik woonde als klein mannetje hadden we een klein stukje glas-in-lood boven de voordeur. Op sommige momenten van de dag scheen de zon zo door dat raampje dat de gehele gang op slag veranderde in een lsd-trip waar ik nu jaloers op zou zijn. De prachtigste kleuren namen omdebeurt de muren mijn hele gemoedstoestand over. Natuurlijk heb ik het gewoon over rood, groen en blauw, maar elke kleur is door het licht tevoorschijn getoverd duizend keer mooier dan in een Suske en Wiske. In die tijd was iedereen op school enorm gefascineerd door het begin van de regenboog. Ik dacht hem allang gevonden te hebben. En dat er geen pot goud te vinden was, waar het al mijn hebberige kapitalistische vriendjes natuurlijk om te doen was, kon me niks schelen. Ik denk dat ik op die gang mijn meest religieuze ervaring ooit heb meegemaakt.
Lees meer »

| | | tag - Joost Swarte, Paradiso, Berend Strik, Hans van Houwelingen, Stichting Kerkelijk Kunstbezit, St. Denis, Licht
Nazomeren met Boudewijn Bollmann


Woensel West - foto Boudewijn Bollmann

'Vijf jaar geleden voelde ik een drang om ergens heel erg goed in te worden. 22 was ik toen. Wat moet je anders in dit eindige leven als man? Terwijl ik mijn studie communicatie afrondde met een scriptie over beeldcultuur, stelde ik elk kwartaal het fotografie zine Twisted Streets samen. Issue 9 is inmiddels klaar, die ik in New York schoot, printte en vouwde. Het zijn gratis blaadjes gevuld met straatfotografie en willekeur, elke keer in een ander vorm, met af en toe een illustratie van een vakbroeder wiens werk ik bewonder. Ik groeide op in respectievelijk Maarssen (boven Utrecht) en Venlo, maar mijn fotografie vindt zijn oorsprong in Eindhoven. Daar zag ik in dat het mij de juiste weg zou wijzen. Fotografie werd snel broodwinning, in opdracht van onder andere Vrij Nederland, Fabrique en velen anderen. Sedert een klein half jaar woon ik in Rotterdam, omdat ik me wil laten inspireren door een nieuwe stad. Zie het als level 2. De eindbaas is nog lang niet in zicht, maar zal koste wat kost verslagen worden. Waar dat precies plaats zal vinden, kan ik alleen ontdekken door trouw te blijven aan mijn camera en het Heilige Zien dat haar bezielt.'

Otis Redding

Sinds 2006 ben ik bevriend met Cor Hoeks. Hij was jaren verslaafd aan coke en leefde op straat, maar inmiddels is hij afgekickt en wordt voor zijn psychische klachten (schizofrenie) verder behandeld bij de GGZ. Waarschijnlijk voor de rest van zijn leven. Elke maand probeer ik daar op bezoek te gaan. De radio in Cor's kamertje speelt altijd. Dit is zijn lievelingsnummer. Het einde floten we samen. "Sitting on the dock of the bay, wasting time". Cor Hoeks is een vrij man, ook al is hij permanent opgenomen. Daarom inspireert hij mij. Vrijheid is het hoogste goed. Cor straalt het uit.
Lees meer »

| | | tag - Alec Soth, Gerard Reve, Boudewijn Bollmann , Tim Arts | laat een reactie achter
De kat van Picasso


Jeroen Krabbé, Dum Vivimus Vivamus, Museum de Fundatie, Zwolle

In de loop der jaren zijn er verschillende onderzoeken gedaan naar kindertekeningen. Aan kindertekeningen valt veel af te leiden, de ontwikkeling van een kind is er bijvoorbeeld in terug te zien. Elk kind doorloopt een aantal fases binnen het tekenen, die in de inhoud en techniek van de tekening goed te herkennen zijn. Zo beginnen kinderen met de zogenoemde ‘sporenfase’. Dit is hun eerste ontmoeting met het tekenen, waarbij ze zich verbazen over het feit dat ze met een handeling een spoor kunnen achterlaten op papier. Op een gegeven moment kun je inzicht krijgen in de persoonlijke belevingswereld en eigenschappen van het kind. Kinderen tekenen dan in een soort van code, de tekening stelt dan bijvoorbeeld ‘ons huis’ voor. Allerlei onderwerpen uit het dagelijkse leven passeren de revue. Zo was de rode kater die mijn ouders destijds hadden vaak terug te zien in mijn eigen kindertekeningen. Zo beeldde ik de kater groter af dan mijn moeder, terwijl ze naast elkaar op het gras zitten.
Lees meer »

| | | tag - Jeroen Krabbe, Fundatie | laat een reactie achter
Schiet mij maar lek



Dit is de elfde en meest recente editie van 'Useful photography', een fotomagazinereeks uitgegeven door KesselsKramer met samengestelde foto's door onder andere meester foto-verzamelaars Hans Aarsman en Erik Kessels. Wat alle edities van 'Useful photography' gemeen hebben is dat de foto's gemaakt of verzameld zijn met een nuttigheidsfunctie. Zo gaat de derde editie uitsluitend over (pas)foto's van vermiste mensen die gegeven werden aan de National Missing Persons Helpline (NMPH), of gaat Useful Photography #5 over Bull Lord Lily, een stier die net als alle andere fokstieren, meerdere keren in zijn leven op precies dezelfde manier werd vastgelegd om fokkers van Lily's 'dek-kwaliteit' te overtuigen.
Lees meer »

| | | tag - Wieke ten Cate, Useful photography, Erik Kessels | laat een reactie achter
Nazomergasten - Hans Aarsman



Op maandag is Zomergasten van de VPRO dikwijls het gesprek bij het koffiezetapparaat: met cappuccino in de hand keuvelen over de fragmenten, Wilfried de Jong, de spreker, soms ontspannen, soms zenuwachtig, soms stug of juist overenthousiast. Ook de media is er maar druk mee, zo schreef Martine de Jong voor de Volkskrant een artikel over Zomergast drie: Beatrice de Graaf, waarin ze zowel reflecteert op de fragmenten, als op het aantal bijzinnen die de gast eruit wist te rollen, merkt ze spitsvondig op dat het vreemd is dat de Graaf niet over haar manier van geloofsbelijdenis wilt spreken, maar wel over haar buikloop in Egypte. Een bevriende journalist stelde aan mij voor om na iedere Zomergasten een persoonlijke recensie naar elkaar te sturen: wat wij er, hard, eerlijk en wellicht ongenuanceerd van vinden, niet voor het daglicht bestemd. Het houdt de gemoederen bezig.
Lees meer »

| | | tag - Nazomergasten, Tim Arts, Hans Aarsman | laat een reactie achter
De Hertog van Magenta


Almost

Negen jaar lang werk ik voor mister Motley al samen met ontwerpers en drukkers maar ik had toch geen idée dat het woord magenta te danken is aan de slag bij het plaatsje Magenta in 1859 in Italië. De synthetische kleurstof aniline purple werd kort na de veldslag op die plek gevonden en ernaar vernoemd. Fotograaf Berend Otto kwam er al googelend achter dat er ook een hertog van Magenta rondliep op deze wereld en ging op zoek naar de man met deze magische naam. Het werd een obsessieve zoektocht.

Even wat feitjes: Magenta is een kleur die in licht niet bestaat maar bij het drukproces van inkt op papier van groot belang is. Met CMYK (cyaan, magenta, yellow, key (zwart)) worden tijdens het drukken alle denkbare kleuren gemengd.
Lees meer »

| | | tag - Hertog van Magenta, Berend Otto, CMYK | laat een reactie achter
Fuck de liefde


Martine Stig - After

Wat is de oorzaak van wat wij liefde noemen? En waar in de hersenen ontstaat liefde eigenlijk? Is verliefdheid een fundamentele menselijke drift of verschillen we niet zoveel van de dieren? Er is onderzoek gedaan naar onder andere verliefde vossen, chimpansees die tongzoenen en savannebavianen die elkaar van de zenuwen niet aan durven te kijken. Een verliefde student neemt deel aan een wetenschappelijk onderzoek en hoort dat liefde een verslaving is.
Lees meer »

| | | tag - Liefde, wetenschap, seks | 2 reacties
Pop Art en Artpop


Jay Z's 'performance art video'

Het is groot nieuws in zowel de kunst- als de popwereld: rapper Jay Z heeft een 'performance art video' opgenomen voor zijn nieuwste nummer 'Picasso baby'. Er wordt oneindig over geblogt, een hoop over geschreven en veel gediscussieerd - héél erg veel gediscussieerd. Jay Z's concept is vergelijkbaar met 'The Artist is Present' (2011), een performance uitgevoerd door Marina Abramović, waarbij bezoekers van het MoMa werden uitgenodigd om één voor één in stilte op een stoel tegenover de kunstenares plaats te nemen en haar voor lange tijd diep in de ogen te kijken. Jay Z ging een vergelijkbare confrontatie aan met zijn publiek: keer op keer herhaalde hij zijn optreden, met steeds een andere toeschouwer binnen een afgezette rechthoek in de ruimte waarin zich niets anders bevond dan een bankje en de artiest zelf.
Lees meer »

| | | tag - jay z, lady gaga, Marina Abramovic, performance, Pop-Art | 1 reactie
Brief aan een kunstenaar



Lieve Claudia Sola,
Zelden ben ik verward. Ik weet waar ik aan toe ben, wat ik wil en waar ik sta. Zelden verdwaal ik. Ik ken de wegen, ik ken de paden. Zelden voel ik mij dom. Ik ken de antwoorden en de vragen.
Je hebt me in verlegenheid gebracht.
Lees meer »

| | | tag - Claudia Sola | laat een reactie achter
Ode aan het 'oud talent'


Phillip Toledano, Days with my father, 2006-2009

Voor mijn baan naast mister Motley kom ik vaak bij oude mensen thuis. Ik help hen met de dingen die ze zelf niet meer zo goed kunnen. Op die manier kom ik de laatste tijd veel bij een man over de vloer. 's Ochtends trekken we hem samen zijn steunkousen aan, maar verder doet hij eigenlijk alles zelf. Het is een echte levensgenieter. Zo trekt hij er wekelijks op uit met het bootje dat aan de steiger in de achtertuin ligt, biljart hij met 'de jongens', is hij op zaterdagavond steevast in de kroeg aan het einde van de straat te vinden èn bezoekt hij regelmatig zijn kunstenaarsvrienden in hun ateliers.
Lees meer »

| | | tag - carel visser, henk peeters, Henk Peters, Henk Peters, hollandse meesters, kunstenaars, oude mensen | 1 reactie
Liesje Smolders - Een leven voor de kunst




Ik blader door de pagina's en mijn blik blijft hangen bij dit beeld: een menigte uit latten en lompen opgebouwde rafelachtige gestalten die bij elkaar staan. Ze hebben jassen aan en koffers in de hand, hun neuzen allemaal dezelfde kant op gericht. Ze staan bij elkaar maar toch ook niet, op een verloren perron langs een spoor. 'Wachten' staat er onder de foto. Het beeld laat me niet meer los. Het is zo troosteloos maar zo prachtig tegelijk, al weet ik niet precies waarom. Je kunt de stilte horen, de kilte voelen.
Lees meer »

| | | tag - liesje smolders, de dood | 2 reacties
Zen




Omdat het in de zomer het lekkerste is om in het park te liggen en weg te stappen van je computer, omdat veel musea ook vakantie houden, omdat South Park te gek is, en omdat dit filmpje van de makers van South Park is, omdat een humoristische animatie zeer talentvol is om te maken, Omdat het maken van keuzes in je leven nou eenmaal moeilijk is, omdat Alan Watts een interessante filosoof is en omdat mister Motley zen is, omdat de evolutietheorie altijd goede gesprekken oplevert en omdat het filmpje eigenlijk een mini-college is waar je op de fiets nog even aan terug denkt. Daarom vandaag: 'Alan Watts door de makers van South Park'.

| | | tag - South Park, Zen, Alan Watts | laat een reactie achter
Een kijkje in de ateliers van Hollandse Meesters


Still uit 'Hollandse Meesters', aflevering over Folkert de Jong door Aliona van der Horst

In beeld zie ik een man die gehaast en ruw met een beitel aan het hakken is op iets dat voor hem ligt. Hij hakt, duwt, scheurt, trekt los. Geluid van zagen, gekraak en gepiep; stukken die vallen en met een plof neerkomen op de grond. Er komt iets op het beeld voorbij dat op een stel voeten van piepschuim lijkt, dan weer een been waarvan de twee rubberachtige, in tweeën gereten huid met afgebroken stukjes van satéprikkers vakkundig aan elkaar worden gehecht. Inderdaad heeft het hele tafereel wel iets van een chirurg boven een operatietafel, maar dan met de precisie en fijngevoeligheid van een bouwvakker. Het camerawerk is even chaotisch en onoverzichtelijk als de ruimte waarin het gefilmd is. De man zweet, maar werkt vlug en met grote vastberadenheid door. Het is alsof hij iets voor zich ziet dat hij moet zien te pakken voordat het beeld in zijn hoofd vervaagt.
Lees meer »

| | | tag - hollandse meesters, Michiel van Nieuwkerk, kunstenaars, portret, Film | laat een reactie achter
Altijd jezelf weer overtreffen – In gesprek met David Bade



Op het station van Zaandam, vlak naast het grote complex waar alle Zaanse huisjes tot één monsterlijk huishotel zijn gebouwd, staat David Bade op mij te wachten naast een snelle zwarte Alfa Romeo. Het gesprek begint zodra de gordels om zijn. Al pratend zoeven we door de straten, totdat hij stilhoudt voor een klein garagedeurtje. Het atelier bevindt zich in een volkswijk zoals iedere middelgrote stad er eentje heeft. De buren zitten op hun plastic stoelen in hun voortuin, achter het hekje, voordeuren open. Iedereen kent David Bade. Langs de hekjes wordt hij vrolijk gegroet: ‘Ha David! Ik zag je van de week nog op TV!’ zegt een breed lachende man met snor. Twee oudere zongebruinde dames met bloemenjurken zwaaien enthousiast naar hem. David maakt een praatje, en zwaait terug. ‘Ik ben voor hen iemand die af en toe op televisie is, dat vinden ze hier prachtig! Net als Jan Smit, of een sportfiguur. Ik ben bekend, maar ze zien zelden wat voor kunst ik eigenlijk maak.’ David houdt van de mensen in de buurt en zij van hem. Het is typerend voor wie hij is, zal later blijken.

Achter het kleine garagedeurtje gaat een enorme wereld schuil. Een groot atelier bestaande uit drie delen: een opslag met een schat aan kunstwerken, een werkplek met een luie stoel waar hij op afstand naar zijn nieuwe creaties kan kijken en een bureau gevuld met interessante boeken, post-it’s met ideeën, witte vellen papier met schetsen, en vreemde kleine objecten, zoals twee speelgoedvarkentjes die –zodra je ze ‘opwindt’ (zoals een speeldoos) seks hebben met elkaar. David reist veel heen en weer tussen Nederland en Curaçao, waar hij samen met Tirzo Martha en Nancy Hoffmann Instituto Buena Bista oprichtte in 2006: een platform voor hedendaagse kunst op Curaçao, waar 'artists in residence' terecht kunnen en jongeren van Curaçao een plek wordt geboden zich kunstzinnig te ontwikkelen en persoonlijk te ontplooien om vervolgens buiten Curaçao verder te kunnen studeren.
Lees meer »

| | | tag - David Bade, IBB | laat een reactie achter
The Plant – een buitengewoon dagboek over gewone planten




In de wachtkamer bij de tandarts is het mijn favoriet: magazines over tuinen, planten, gevuld met tips door vakidioten met groene handen in plaats van vingers en foto’s, heel veel foto’s. Het bladeren door dergelijke tabloids heeft iets vergelijkbaars met gedachteloos langs prachtig vormgegeven etalages te lopen: er is zoveel moois te zien. Toen ik van Petra Noordkamp het dikke magazine the Plant kreeg verheugde ik me op een middag bladeren buiten op mijn dakterras, terwijl ik vervuld met tevredenheid naar mijn eigen planten, broccoli en tomaten kijk. Eenmaal mezelf op de meest ideale manier gestationeerd hebbende (luie stoel, parasol, direct uitzicht naar mijn eigen plantenhofje) word ik verrast door de uitgebalanceerde mix van kunst en natuur in dit magazine. De eerste pagina die willekeurig in het midden open, is een kort zelfgeschreven gedicht door actrice Tilda Swinton die een boom voor haar Schotse ouderlijk huis optekent alsof het een oude vriend van haar betreft. ‘… We continue to eye each other –old friends- I call it the Parent Tree. Part elephant. Part octopus. How much wiser could an eye be?...’ Naast haar lofzang twee foto’s van een dikke knoestige boom waarvan je je kunt voorstellen dat een klein meisje het oude geboomte als trouwe vriend beschouwt.
Lees meer »

| | | tag - The Plant, Clarisse Demory, Kate O’Brien, Wolfgang Tillmans, Tilda Swinton | laat een reactie achter
NIET TE VERGETEN



We sluipen naar de kerk, hopen een avond lang onszelf
te vergeten maar eenmaal binnen is het druk
en koel.

De zon bekijkt ons door haar glas-in-lood-ogen.
Lees meer »

| | | tag - Lost en Found, Oude Kerk | laat een reactie achter
Language is the dress of thought.



Beste miss Motley,
Iedere dag trek ik iets uit de kast, ik kleed me aan, gewoon heel praktisch. Ik heb niet zoveel aandacht voor kleding want eigenlijk vind ik het een beetje zonde van mijn tijd, ik lees liever een boek, of luister naar muziek dan dat ik mijn tijd besteed aan winkelen en kleding. Toch bekruipt me soms het gevoel dat we allemaal een uniform dragen, en dat idee zint me ook weer niet. Zouden er een manier zijn om de tijd die je aankleden nu eenmaal kost zinvoller te maken, zou kleding me een tevreden gevoel kunnen geven?
Lees meer »

| | | tag - Juliette Blightman | laat een reactie achter
Vragen aan Merel de Haan + artikel 'Vrouwen met te kleine handdoekjes (die zomaar in bad gaan)'


Merel de Haan

Mister Motley stelde Merel de Haan, kunstenares en schrijfster van onderstaand artikel, een aantal vragen:

MM: Wanneer besefte je dat je kunstenaar bent?
MdH: Over de vraag wat het is kunstenaar te zijn praat ik vaak met vrienden. Moet het als een beroepskeuze gezien worden? Of als een roeping? Is het iets dat je “bent” of kunt worden?
Niet de antwoorden op deze vragen, maar de gesprekken waartoe die kunnen leiden vind ik eindeloos interessant om te voeren en ze veranderen constant.
Lees meer »

| | | tag - schilderijen, Tekening, seks, merel de haan | laat een reactie achter
Bezieling van het levenloze - foto’s van Juul Kraijer



Bezieling van het levenloze Foto’s van Juul Kraijer In de tentoonstelling ‘De Herontdekking van de wereld’ die van 7 september t/m 14 december 2013 in Huis Marseille Museum voor Fotografie te zien is, treedt Juul Kraijer voor het eerst naar buiten met foto’s die zij vanaf 2011 heeft gemaakt.
Lees meer »

| | | tag - Huis Marseille , Fotografie, Juul Kraijer | laat een reactie achter
11 plekken waar ik wel en 9 plekken waar ik niet hoop dat mijn werk er komt te hangen



Onlangs kreeg ik een foto in mijn mail. Op de foto stond één van mijn werken: een foto van een Ghanese lilliputter die tegen een auto staat aangeleund. Maar deze jongeman stond behalve tegen een auto ook opeens naast een schaal met droogbloemen, op een boudoir, in een vreemde huiskamer. De afzender van de mail was een stel die dit werk gekocht had en dacht mij blij te maken met de nieuwe omgeving van mijn werk.
Lees meer »

| | | tag - lijstjes, Jan Hoek | 1 reactie
Je bent niet hopeloos


Overzicht 2nd act: 'Je bent niet hopeloos'

Ralph de Jongh

Morgen opent de derde en laatste akte van 'THE FAKE, THE FICTION & THE COMMON'. Ditmaal onder leiding van Juliaan Andeweg en onder de titel 'OUTTA THE OFFICE, INTO THE FOREST, OUTTA THE FOREST, INTO THIS!'. Maar hier eerst nog even een terugblik op wat er in de vorige akte onder leiding van Ralph de Jongh gebeurde.
Lees meer »

| | | tag - expositie, Vincent van Velsen, Vincent van Velsen, nieuwe vide | laat een reactie achter
Nu is het voorbij


Still uit "Ik breek mijn dogma's"

Nu is het voorbij.

Vanaf heden moet ik het zelf doen. Nooit meer zal de koffieautomaat op ArteZ tegen betaling van vijftig cent mij een slap bakje koffie voorschotelen, geserveerd in een papieren bekertje. Geen leraren die mijn werk bejubelen, bekritiseren, prijzen of kraken. Nooit meer zal ik tijdens zelf-ingelaste pauzes een rondje langs mijn rokende medestudenten hoeven maken om een filtersigaret te bietsen. Nooit meer zal ik zelf tijdens de pauzes mijn Gauloises uitdelen aan mijn rokende medestudenten die een sigaret blieven. Ik hoef me niet meer te verontschuldigen naar mijn leraren omdat ik wederom een vol kwartier te laat ben gekomen.
Lees meer »

| | | tag - Eindexamens, Thijs Tittse, Leven na de academie | 2 reacties
Ellen de Bruijne over afstuderen… en wat je daarna doet


Werk van Olve Sande uit de meest recente tentoonstelling in Dolores

Vorige week was te lezen hoe galeriehouder Fons Welters nieuw talent ontdekt en selecteert. In aansluiting daarop sprak mister Motley ook Ellen de Bruijne (Ellen de Bruijne PROJECTS): over de afstuderende kunstenaars, maar vooral ook over het leven na de academie.
Lees meer »

| | | tag - ellen de bruijne projects, Eindexamens, Leven na de academie | laat een reactie achter
Save this article for the moment when life gets quiet, or when you fail, or when you need a little bit of motivation...



He,
Failed in entrepreneurship when he was 31 years old,
And then lost in the elections when he was 32 years old,
Then failed again in entrepreneurship when he was 34 years old,
His fiancee died when he was 35,
Lees meer »

| | | tag - Abraham Lincoln | laat een reactie achter
Eindexamen expositie Sint Joost Breda



In Breda studeren dit jaar 22 nieuwe kunstenaars af bij Vrije Kunst. Er is hier duidelijk zorg besteed aan de presentaties, vast ook vanuit de opleiding. De presentaties zijn heel helder. Nette muurtjes, werken solide opgehangen, of neergezet, tv's weggewerkt: met het gevaar dat het een beetje braaf wordt. Hieronder een verslag van de meest opvallende werken wat mij betreft.
Lees meer »

| | | 1 reactie
Fons Welters over nieuw talent



De brandende vraag die alle eindexamenexposanten bezighoudt is natuurlijk: hoe zorg ik dat mijn werk opvalt tussen al het andere werk? Hoe wordt ik opgemerkt en voorkom ik dat ‘het zwarte gat’ na de academie me opslokt? We vroegen galeriehouder Fons Welters, die de eindexamenexposities al jarenlang op de voet volgt en expert is op het gebied van jonge hedendaagse kunst, hoe hij binnen het grote aanbod het kaf van het koren scheidt. Waar let hij op? En wat kun je van de tijd na de academie verwachten?
Lees meer »

| | | tag - Fons Welters, Leven na de academie, Eindexamens, atelier van lieshout, Aernout Mik, hedwig houben, Saskia Noor van Imhoff | laat een reactie achter
Ik heb geen vrienden


Simon Evans, People I Know, 2013



Beste miss Motley,

Ik woon in een grote plaats in midden Nederland, ik heb een baan en een fijn leven. Toch heb ik weinig vrienden en voel me daardoor soms eenzaam. Ik ben niet goed in vrienden maken. Wat doe ik mis, wat is er mis met mij, vraag ik me voortdurend af. Wat kan ik doen, hoe maak je vrienden?
(Naam bij de redactie bekend)

Lees meer »

| | | tag - Simon Evans
Vergezichten van Rosemin Hendriks



Op 14 juni publiceerde Roland Sohier op Mister Motley een tekst over kunstenaars die (vrijwel) dagelijks een werk maken waarvoor ze hun eigen persoon als uitgangspunt gebruiken. Een kunstenaar die ook, maar zeker niet dagelijks (al kan ze er dag en nacht mee bezig zijn), dergelijk werk maakt, is Rosemin Hendriks (1968). Ze gebruikt haar eigen – veelal eerst gefotografeerde - gelaatstrekken als vertrekpunt voor bijna alle tekeningen die ze maakt. Ze heeft daarvoor een simpele reden: ze is nu eenmaal het model dat ze altijd bij de hand heeft. Ze is daardoor niet afhankelijk van de beschikbaarheid van anderen die, hoe je ze ook wendt of keert, altijd tussen de kunstenaar en het kunstwerk in gaan staan. Daar heeft ze bij zichzelf geen last van. Hoewel tal van haar tekeningen in uiterlijke gedaante veel op Rosemin Hendriks lijken, doen evenzoveel tekeningen dat helemaal niet. Daarmee is meteen duidelijk dat het haar niet gaat om het maken van een gelijkend portret. Haar tekeningen zijn geen vergelijkingsmateriaal om de realiteit aan af te meten.
Lees meer »

| | | tag - Rosemin Hendriks | 1 reactie
Call of the mall


Germaine Kruip

Meestal wanneer Hoog Catharijne, of Utrecht Centraal Station in het nieuws is, gaat het over de vertragingen, over de bestemmingsplannen van het eens zo moderne overdekte winkelcentrum, gaat het over schoonmakers die staken, of over mensen die de nacht doorbrengen op het drukste knooppunt van Nederland en dekens krijgen van het Leger des Heils, omdat de treinen niet op konden tegen de dikke witte vlokken sneeuw. Dit keer niet, nu gaat het over schitterende kunst in het zo omstreden winkelcentrum van Utrecht. Tussen de V&D borden, in de aankomsthal en bij de roltrappen hebben kunstenaars hun sporen achtergelaten. Een goed gelukt staaltje kunst in de openbare ruimte. Jaarlijks bezoeken 26 miljoen mensen Hoog Catharijne; onvoorstelbaar veel. De kunstwerken blijven de komende drie maanden zichtbaar: dat houdt in dat ruim 6,5 miljoen mensen deze zomer de kunstwerken op Catharijne zullen passeren: het is een pas op de plaats waard. In de aankomsthal tekent Robbie Cornelissen met een simpel grijs potlood in opperste concentratie aan een grote eenpuntsperspectief-tekening terwijl haastende reizigers naar de perrons rennen om zich in één van de overvolle treinen proppen, of twee frikadellen uit de muur van de Febo trekken. Toch staan er plukjes mensen te kijken naar de kunstenaar. Het is een vervreemdend gezicht tussen de AKO, de Burger King en de Rituals.
Lees meer »

| | | tag - Robbie Cornelissen, Germaine Kruip | laat een reactie achter
Kijk voor meer artikelen in het Archief